Aanraken van je mannelijk geslachtsdeel

٨٣ - حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ الصَّائِغُ، ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ، قَالَ: حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ: حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ رَبِيعَةَ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عَبْدِ اللهِ بْنِ طُعْمَةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ، قَالَ: قَالَ عُمَرُ: مَنْ مَسَّ فَرْجَهُ فَلْيَتَوَضَّأْ.
[الأوسط - المجلد ١ - الصفحتان ١٩٣-١٩٤]

Ibn al-Mundhir vermeldde: Muhammad ibn Ismāʿīl al-Ṣāʾigh vertelde ons: Ibrāhīm ibn al-Mundhir zei: Ibn Wahb vertelde mij: ʿAmr ibn al-Ḥārith vertelde mij, van Jaʿfar ibn Rabīʿah, van ʿUmārah ibn ʿAbdullāh ibn Ṭuʿmah, van Saʿīd ibn al-Musayyib, die zei: ʿUmar zei: "Wie zijn geslachtsdeel aanraakt, moet wuḍūʾ verrichten." [Al-Awsat - Deel 1 - Pagina 193-194]

٨٤ - حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ، ثنا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللهِ، أَنَّهُ قَالَ إِنَّ عَبْدَ اللهِ بْنَ عُمَرَ كَانَ يَغْتَسِلُ ثُمَّ يَتَوَضَّأُ، فَقُلْتُ لَهُ يَا أَبَةِ: أَمَا يُجْزِيكَ الْغُسْلُ مِنَ الْوُضُوءِ؟ قَالَ: بَلَى وَلَكِنِّي أَحْيَانًا أَمَسُّ ذَكَرِي فَأَتَوَضَّأُ.
[الأوسط - المجلد ١ - الصفحة ١٩٤]

Ibn al-Mundhir vermeldde: ʿAlī ibn ʿAbd al-ʿAzīz vertelde ons, van al-Qaʿnabī, van Mālik, van Ibn Shihāb, van Sālim ibn ʿAbdullāh, die zei dat ʿAbdullāh ibn ʿUmar de ghusl (volledige rituele wassing) verrichtte en daarna wuḍūʾ verrichtte. Ik zei tegen hem: "O mijn vader, volstaat de ghusl niet als vervanging voor de wuḍūʾ?" Hij antwoordde: "Jawel, maar soms raak ik mijn penis aan, waarna ik wuḍūʾ verricht." [Al-Awsat - Deel 1 - Pagina 194]

٨٥ - حَدَّثَنَا عَلِيٌّ، أَنَا الْقَعْنَبِيُّ عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ، كَانَ يَقُولُ: إِذَا مَسَّ الرَّجُلُ فَرْجَهُ فَقَدْ وَجَبَ عَلَيْهِ الْوُضُوءُ.
[الأوسط - المجلد ١ - الصفحة ١٩٤]

Ibn al-Mundhir vermeldde: ʿAlī vertelde ons, van al-Qaʿnabī, van Mālik, van Nāfiʿ, dat Ibn ʿUmar placht te zeggen: "Wanneer een man zijn geslachtsdeel aanraakt, dan is wuḍūʾ voor hem verplicht geworden." [Al-Awsat - Deel 1 - Pagina 194]

٨٦ - حَدَّثَنَا عَلِيٌّ، ثَنَا الْقَعْنَبِيُّ عَنْ مَالِكٍ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدٍ، أَنَّهُ قَالَ: كُنْتُ أُمْسِكُ الْمُصْحَفَ عَلَى أَبِي سَعْدٍ فَاحْتَكَكْتُ فَقَالَ: «لَعَلَّكَ مَسِسْتَ ذَكَرَكَ» قُلْتُ: نَعَمْ، قَالَ: «فَقُمْ فَتَوَضَّأْ»، فَقُمْتُ فَتَوَضَّأْتُ ثُمَّ رَجَعْتُ.
[الأوسط - المجلد ١ - الصفحة ١٩٤]

Ibn al-Mundhir vermeldde: ʿAlī vertelde ons, van al-Qaʿnabī, van Mālik, van Ismāʿīl ibn Muḥammad ibn Saʿd ibn Abī Waqqāṣ, van Muṣʿab ibn Saʿd, die zei: "Ik hield de Muṣḥaf vast voor Abū Saʿd en ik krabde (aan mijn geslachtsdeel). Hij zei: ‘Misschien heb je je penis aangeraakt?’ Ik zei: ‘Ja.’ Hij zei: ‘Sta dan op en verricht wuḍūʾ.’ Dus ik stond op, verrichtte wuḍūʾ en keerde daarna terug." [Al-Awsat - Deel 1 - Pagina 194]

٨٧ - حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدٍ، ثنا مُسَدَّدٌ، ثنا أُمَيَّةُ بْنُ خَالِدٍ، ثنا عَمْرِو بْنِ أَبِي وَهْبٍ الْخُزَاعِيُّ، عَنْ جَمِيلٍ، عَنْ أَبِي وَهْبٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ: «مَنْ مَسَّ ذَكَرَهُ فَلْيَتَوَضَّأْ، وَمَنْ مَسَّ فَوْقَ الثَّوْبِ فَلَا يَتَوَضَّأُ».
[الأوسط - المجلد ١ - الصفحة ١٩٤]

Ibn al-Mundhir vermeldde: Yaḥyā ibn Muḥammad vertelde ons, van Musaddad, van Umayyah ibn Khālid, van ʿAmr ibn Abī Wahb al-Khuzāʿī, van Jamīl, van Abī Wahb, van Abū Hurayrah, die zei: "Wie zijn penis aanraakt, moet wuḍūʾ verrichten, en wie deze aanraakt met een barriere hoeft geen wuḍūʾ te verrichten." [Al-Awsat - Deel 1 - Pagina 194]

٨٨ - حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ، ثنا سَعِيدٌ، ثنا عَتَّابُ بْنُ بِشْرٍ، أنا خُصَيْفٌ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، فِي مَسِّ الذَّكَرِ قَالَ: «إِنْ عَرَكْتَهُ عَرْكَ الْأَدِيمِ فَتَوَضَّأْ، وَإِلَّا فَلَا» وَبِهِ قَالَ عَطَاءٌ وَسَعِيدُ بْنُ الْمُسَيِّبِ وَأَبَانُ بْنُ عُثْمَانَ.
وَعُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ وَسُلَيْمَانُ بْنُ يَسَارٍ وَالزُّهْرِيُّ، وَرُوِيَ ذَلِكَ عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ وَمُجَاهِدٍ.
وَقَالَ جَابِرُ بْنُ زَيْدٍ: إِذَا مَسَّهُ مُتَعَمِّدًا أَعَادَ.
[الأوسط – المجلد ١ – الصفحات ١٩٥-١٩٦]

Ibn al-Mundhir vermeldde: Muḥammad ibn ʿAlī vertelde ons, van Saʿīd, van ʿAttāb ibn Bishr, van Khuṣayf, van ʿIkrimah, van Ibn ʿAbbās, met betrekking tot het aanraken van de penis, die zei: "Als je er stevig over wrijft met de palm van je hand, verricht dan wuḍūʾ; anders hoef je dat niet te doen." Dit was ook de mening van ʿAṭāʾ, Saʿīd ibn al-Musayyib en Abān ibn ʿUthmān. En ook ʿUrwah ibn al-Zubayr, Sulaymān ibn Yasār en al-Zuhrī hebben dit overgeleverd. Het is eveneens overgeleverd van Abū al-ʿĀliyah en Mujāhid. Jābir ibn Zayd zei: "Als iemand het bewust aanraakt, dan moet hij [de wuḍūʾ] opnieuw verrichten." [Al-Awsat - Deel 1 - Pagina 195-196]

قَالَ أَبُو بَكْرٍ: وَاحْتَجَّ الشَّافِعِيُّ وَغَيْرُهُ مِنْ أَصْحَابِنَا فِي إِيجَابِهِمُ الْوُضُوءَ مِنْ مَسِّ الذَّكَرِ بِحَدِيثِ بُسْرَةَ بِنْتِ صَفْوَانَ.
[الأوسط – المجلد ١ – الصفحة ١٩٧]

Ibn al-Mundhir zei: "Al-Shāfiʿī en anderen onder onze geleerden baseerden hun mening dat wuḍūʾ verplicht is na het aanraken van de penis op de ḥadīth van Busrah bint Ṣafwān." [Al-Awsat - Deel 1 - Pagina 197]

وَجُمْلَةُ قَوْلِ الشَّافِعِيِّ فِي هَذَا الْبَابِ مَا ذَكَرَهُ فِي كِتَابِ الطَّهَارَةِ الْمِصْرِيِّ قَالَ وَإِذَا أَفْضَى الرَّجُلُ إِلَى ذَكَرِهِ لَيْسَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ سَتْرٌ فَقَدْ وَجَبَ عَلَيْهِ الْوُضُوءُ عَامِدًا كَانَ أَوْ سَاهِيًا وَالْإِفْضَاءُ بِالْيَدِ إِنَّمَا هُوَ بِبَاطِنِهَا كَمَا تَقُولُ أَفْضَى بِيَدِهِ مُبَايِعًا وَأَفْضَى بِيَدَيْهِ إِلَى الْأَرْضِ سَاجِدًا وَسَوَاءٌ قَلِيلٌ مَا مَسَّ مِنْ ذَكَرِهِ أَوْ كَثِيرُهُ إِذَا كَانَ بِبَاطِنِ الْكَفِّ (وَكَذَلِكَ مَنْ مَسَّ دُبُرَهُ بِبَاطِنِ الْكَفِّ) أَوْ فَرْجَ امْرَأَتِهِ أو ذكر غيرها أَوْ دُبُرَهُ وَسَوَاءٌ مَسَّ ذَلِكَ مِنْ حَيٍّ أَوْ مَيِّتٍ وَحُكْمُ الْمَرْأَةِ فِي ذَلِكَ كُلِّهِ كَالرَّجُلِ مِنْهَا وَمِنْ غَيْرِهَا قَالَ وَمَنْ مَسَّ ذَكَرَهُ بِبَاطِنِ كَفِّهِ عَلَى ثَوْبٍ عَامِدًا أَوْ سَاهِيًا أَوْ مَسَّهُ بِظَهْرِ كَفِّهِ أَوْ ذِرَاعِهِ عَامِدًا أَوْ سَاهِيًا فَلَا شَيْءَ عَلَيْهِ لِقَوْلِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إذا أَفْضَى أَحَدُكُمْ وَكَذَلِكَ الْمَرْأَةُ قَالَ وَإِنْ مَسَّ شَيْئًا مِنْ هَذَا مِنْ بَهِيمَةٍ لَمْ يَجِبْ عَلَيْهِ الْوُضُوءُ مِنْ قِبَلِ أَنَّ لِلْآدَمِيِّينَ حُرْمَةً وَتَعَبُّدًا قَالَ وَلَا شَيْءَ عَلَيْهِ فِي مَسِّ أُنْثَيَيْهِ وَرُفْغَيْهِ وَإِلْيَتَيْهِ وَفَخِذَيْهِ
[التمهيد - المجلد ١٧ - الصفحة ٢٠٤]

Ibn Abdul-Barr zei: "De samenvatting van de uitspraak van al-Shāfiʿī in dit hoofdstuk is wat hij heeft genoemd in zijn Egyptische boek over ṭahārah. Hij zei: Wanneer een man zijn penis rechtstreeks aanraakt en er geen barriere tussen hem en deze is, dan is wuḍūʾ verplicht voor hem, ongeacht of hij dit bewust of per ongeluk deed. Het aanraken met de hand betekent het aanraken met de binnenkant van de hand, zoals in de uitdrukkingen: ‘afḍā biyadihi mubāyiʿan’ (hij raakte met zijn hand aan bij het geven van de bayʿah) en ‘afḍā biyadayhi ilā al-arḍi sājidan’ (hij plaatste zijn handen op de grond tijdens de neerknieling). Of nu een klein of groot deel van de penis wordt aangeraakt: wanneer dit gebeurt met de binnenkant van de hand, geldt hetzelfde voor de anus, de geslachtsdelen van zijn vrouw, of het geslachtsdeel of de anus van een ander, zowel van een levende als een dode persoon; wuḍūʾ is volgens dezelfde regel verplicht. De uitspraak voor een vrouw hierin is hetzelfde als voor een man, zowel wat betreft het aanraken van zichzelf als van iemand anders. Wie zijn penis aanraakt over kleding, bewust of onbewust, of deze aanraakt met de achterkant van zijn hand of met zijn onderarm, dan is er niets op hem van toepassing wat betreft wuḍūʾ, gebaseerd op de uitspraak van de Profeet ﷺ: ‘Wanneer iemand van jullie rechtstreeks aanraakt…’ Hetzelfde geldt voor de vrouw. Als iemand iets van deze zaken bij een dier aanraakt, dan is wuḍūʾ niet verplicht, omdat de mens een eerbied en religieuze verplichtingen heeft die dieren niet hebben. Eveneens is er niets verplicht bij het aanraken van de testikels, liezen, billen of dijen." [Al-Tamheed - Deel 17 - Pagina 204]

(قَالَ): وَإِذَا أَفْضَى الرَّجُلُ بِبَطْنِ كَفِّهِ إلَى ذَكَرِهِ لَيْسَ بَيْنَهَا وَبَيْنَهُ سِتْرٌ وَجَبَ عَلَيْهِ الْوُضُوءُ قَالَ وَسَوَاءٌ كَانَ عَامِدًا أَوْ غَيْرَ عَامِدٍ؛ لِأَنَّ كُلَّ مَا أَوْجَبَ الْوُضُوءَ بِالْعَمْدِ أَوْجَبَهُ بِغَيْرِ الْعَمْدِ قَالَ وَسَوَاءٌ قَلِيلُ مَا مَاسَّ ذَكَرَهُ وَكَثِيرُهُ
[الأم – المجلد ١ – الصفحة ٣٤]

Imam al-Shāfiʿī zei: "Wanneer een man zijn penis rechtstreeks aanraakt met de binnenkant van zijn handpalm, zonder dat er een barrière tussen hen is, dan wordt wuḍūʾ verplicht voor hem. Dit geldt zowel wanneer hij dit bewust als onbewust doet, omdat alles wat wuḍūʾ verplicht maakt wanneer het opzettelijk gebeurt, dit ook verplicht maakt wanneer het onopzettelijk gebeurt. Het maakt ook geen verschil of het contact met zijn penis weinig of veel was." [Al-Umm - Deel 1 - Pagina 34]

(قَالَ الشَّافِعِيُّ) أَخْبَرَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْم أَنَّهُ سَمِعَ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ يَقُولُ: دَخَلْت عَلَى مَرْوَانَ بْنِ الْحَكَمِ فَتَذَاكَرْنَا مَا يَكُونُ مِنْهُ الْوُضُوءُ فَقَالَ مَرْوَانُ وَمِنْ مَسِّ الذَّكَرِ الْوُضُوءُ فَقَالَ عُرْوَةُ مَا عَلِمْتُ ذَلِكَ فَقَالَ مَرْوَانُ أَخْبَرَتْنِي بُسْرَةُ بِنْت صَفْوَانَ أَنَّهَا سَمِعَتْ رَسُولَ اللَّهِ - صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ - يَقُولُ «إذَا مَسَّ أَحَدُكُمْ ذَكَرَهُ فَلْيَتَوَضَّأْ»
[الأم – المجلد ١ – الصفحة ٣٣–٣٤]

Imam al-Shāfiʿī vermeldde: Mālik ibn Anas vertelde ons, van ʿAbdullāh ibn Abī Bakr ibn Muḥammad ibn ʿAmr ibn Ḥazm, dat hij ʿUrwah ibn al-Zubayr hoorde zeggen: "Ik ging naar Marwān ibn al-Ḥakam en wij bespraken wat wuḍūʾ noodzakelijk maakt. Marwān zei: ‘Ook het aanraken van de penis maakt wuḍūʾ noodzakelijk.’ ʿUrwah zei: ‘Ik wist dat niet.’ Marwān zei: ‘Busrah bint Ṣafwān heeft mij verteld dat zij de Boodschapper van Allah ﷺ hoorde zeggen: “Wanneer iemand van jullie zijn penis aanraakt, laat hem dan wuḍūʾ verrichten.”’" [Al-Umm - Deel 1 - Pagina 33-34]

أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ عَمْرٍو وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَبْدِ الْمَلَكِ الْهَاشِمِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ - صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ - أَنَّهُ قَالَ: «إذَا أَفْضَى أَحَدُكُمْ بِيَدِهِ إلَى ذَكَرِهِ لَيْسَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ شَيْءٌ فَلْيَتَوَضَّأْ»
[الأم – المجلد ١ – الصفحة ٣٤]

Imam al-Shāfiʿī vermeldde: Sulaymān ibn ʿAmr en Muḥammad ibn ʿAbdullāh hebben ons bericht, van Yazīd ibn ʿAbd al-Malik al-Hāshimī, van Saʿīd ibn Abī Saʿīd al-Maqburī, van Abū Hurayrah, van de Profeet ﷺ, dat hij zei: "Wanneer iemand van jullie zijn penis rechtstreeks met zijn hand aanraakt en er niets tussen hem en deze is, laat hem dan wuḍūʾ verrichten." [Al-Umm - Deel 1 - Pagina 34]

أَخْبَرَنَا الشَّافِعِيُّ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نَافِعٍ وَابْنُ أَبِي فُدَيْكٍ عَنْ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ ثَوْبَانَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ - صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ - قَالَ «إذَا أَفْضَى أَحَدُكُمْ بِيَدِهِ إلَى ذَكَرِهِ فَلْيَتَوَضَّأْ»
[الأم – المجلد ١ – الصفحة ٣٤]

Imam al-Shāfiʿī vermeldde: ʿAbdullāh ibn Nāfiʿ en Ibn Abī Fudayk hebben ons bericht, van Ibn Abī Dhiʾb, van ʿUqbah ibn ʿAbd al-Raḥmān, van Muḥammad ibn ʿAbd al-Raḥmān ibn Thawbān, dat de Boodschapper van Allah ﷺ zei: "Wanneer iemand van jullie zijn penis met zijn hand aanraakt, laat hem dan wuḍūʾ verrichten." [Al-Umm - Deel 1 - Pagina 34]

وَحَكَى رَجَاءٌ الْمَرْوَزِيُّ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ حَنْبَلٍ وَيَحْيَى بْنِ مَعِينٍ أَنَّهُمَا اجْتَمَعَا فَتَذَاكَرَا الْوُضُوءَ مِنْ مَسِّ الذَّكَرِ فَكَانَ أَحْمَدُ يَرَى مِنْهُ الْوُضُوءَ وَيَحْيَى لَا يَرَى ذَلِكَ وَتَكَلَّمَا فِي الْأَخْبَارِ الَّتِي رُوِيَتْ فِي ذَلِكَ فَحَصَلَ أَمْرُهُمَا عَلَى أَنِ اتَّفَقَا عَلَى إِسْقَاطِ الِاحْتِجَاجِ بِالْخَبَرَيْنِ مَعًا خَبَرِ بُسْرَةَ وَخَبَرِ قَيْسٍ، ثُمَّ صَارَا إِلَى الْأَخْبَارِ الَّتِي رُوِيَتْ عَنِ الصَّحَابَةِ فَصَارَ أَمْرُهُمَا إِلَى أَنِ احْتَجَّ أَحْمَدُ بِحَدِيثِ ابْنِ عُمَرَ فَلَمْ يُمْكِنْ يَحْيَى دَفْعُهُ، وَاحْتَجَّ يَحْيَى فِي الرُّخْصَةِ بِبَعْضِ الْأَخْبَارِ الَّتِي رُوِيَتْ عَنِ الصَّحَابَةِ فِي ذَلِكَ.
[الأوسط – المجلد ١ – الصفحة ٢٠٤]

Ibn al-Mundhir vermeldde: Rajāʾ al-Marwazī heeft overgeleverd van Aḥmad ibn Ḥanbal en Yaḥyā ibn Maʿīn dat zij elkaar ontmoetten en spraken over wuḍūʾ na het aanraken van het mannelijk geslachtsdeel. Aḥmad was van mening dat wuḍūʾ vereist was, terwijl Yaḥyā dit niet noodzakelijk achtte. Zij bespraken de overleveringen die hierover waren overgeleverd en kwamen uiteindelijk overeen dat de twee overleveringen — de overlevering van Busrah en de overlevering van Qays — samen niet gebruikt konden worden als bewijs. Vervolgens richtten zij zich op de overleveringen die van de metgezellen waren overgeleverd. Uiteindelijk beriep Aḥmad zich op de ḥadīth van Ibn ʿUmar, waarop Yaḥyā geen antwoord kon geven. Yaḥyā beriep zich daarentegen voor de toegestane ruimte (rukhsah) op enkele overleveringen die hierover van de metgezellen waren overgeleverd. [Al-Awsat - Deel 1 - Pagina 204]

٩٠ - حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، عَنْ عَبْدِ الرَّزَّاقِ، عَنْ مَعْمَرٍ، وَالثَّوْرِيِّ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْحَارِثِ، عَنْ عَلِيٍّ، قَالَ: مَا أُبَالِي إِيَّاهُ مَسِسْتُ أَوْ أُذُنِي إِذَا لَمْ أَكُنْ أَعْمَدُ لِذَلِكَ.
قَالَ أَبُو بَكْرٍ: وَرُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ:
٩١ - بُنْدَارٌ عَنْ يَحْيَى، وَسُفْيَانَ، عَنْ سَعْدٍ، عَنْ قَابُوسَ بْنِ أَبِي ظَبْيَانَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَلِيٍّ، فِي مَسِّ الذَّكَرِ قَالَ أَحَدُهُمَا: مَا أُبَالِي إِيَّاهُ مَسِسْتُ أَوْ أَنْفِي، وَقَالَ آخَرُ: أَوْ أُذُنِي.
[الأوسط – المجلد ١ – الصفحة ٢٠٠]

Ibn al-Mundhir vermeldde: Isḥāq heeft aan ons overgeleverd, van ʿAbd al-Razzāq, van Maʿmar, en al-Thawrī, van Abū Isḥāq, van al-Ḥārith, van ʿAlī, die zei: “Het maakt mij niet uit of ik het aanraak of mijn oor, als ik dit niet opzettelijk doe.” Deze overlevering is ook overgeleverd: Bundār heeft overgeleverd van Yaḥyā en Sufyān, van Saʿd, van Qābūs ibn Abī Ẓabyān, van zijn vader, van ʿAlī, betreffende het aanraken van het geslachtsdeel. Eén van hen zei: “Het maakt mij niet uit of ik het aanraak of mijn neus.” En een ander zei: “Of mijn oor.” [Al-Awsat – Deel 1 – Pagina 200]

٩٢ - حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى الْحَجَبِيُّ، ثنا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ ثَرْوَانَ، عَنْ أَرْقَمَ بْنِ شُرَحْبِيلَ، قَالَ: قُلْتُ لِعَبْدِ اللهِ بْنِ مَسْعُودٍ حَكَّنِي بَعْضُ جَسَدِي فِي الصَّلَاةِ فَأَفْضَيْتُ إِلَى ذَكَرِي، قَالَ: فَقَالَ: «فَاقْطَعْهُ فَاطْرَحْهُ هَلْ هُوَ إِلَّا بَضْعَةٌ مِنْكَ».
[الأوسط – المجلد ١ – الصفحة ٢٠٠]

Ibn al-Mundhir vermeldde: Muḥammad ibn Yaḥyā al-Ḥajabī heeft aan ons overgeleverd, van Abū ʿAwānah, van Manṣūr, van ʿAbd al-Raḥmān ibn Tharwān, van Arqam ibn Shuraḥbīl, die zei: “Ik zei tegen ʿAbdullāh ibn Masʿūd: ‘Een deel van mijn lichaam wreef tegen mij tijdens het gebed en ik kwam in aanraking met mijn geslachtsdeel.’ Hij zei: ‘Snijd het er dan af en gooi het weg; is het niet slechts een deel van jou?’” [Al-Awsat – Deel 1 – Pagina 200]

٩٣ - حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ، ثنا سَعِيدٌ، ثنا هُشَيْمٌ، ثنا الْأَعْمَشُ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّهُ كَانَ لَا يَرَى فِي مَسِّ الذَّكَرِ وُضُوءًا.
[الأوسط – المجلد ١ – الصفحات ٢٠٠-٢٠١]

Ibn al-Mundhir vermeldde: Muḥammad ibn ʿAlī heeft aan ons overgeleverd, van Saʿīd, van Hushaym, van al-Aʿmash, van Ḥabīb ibn Abī Thābit, van Saʿīd ibn Jubayr, van Ibn ʿAbbās, die zei: “Hij was van mening dat het aanraken van het geslachtsdeel geen wudu vereist.” [Al-Awsat – Deel 1 – Pagina 200-201]

٩٤ - حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ، أنا يَعْلَى بْنُ عُبَيْدٍ، ثنا إِسْمَاعِيلُ، عَنْ قَيْسٍ، قَالَ: سَأَلَ رَجُلٌ سَعْدَ بْنَ أَبِي وَقَّاصٍ فِي مَسِّ الذَّكَرِ فِي الصَّلَاةِ، فَقَالَ: إِنْ عَلِمْتَ أَنَّ فِيكَ بَضْعَةً فَاقْطَعْهَا.
[الأوسط – المجلد ١ – الصفحة ٢٠١]

Ibn al-Mundhir vermeldde: Muḥammad ibn ʿAbd al-Wahhāb heeft aan ons overgeleverd, van Yaʿlā ibn ʿUbayd, van Ismāʿīl, van Qays, die zei: “Een man vroeg Saʿd ibn Abī Waqqāṣ over het aanraken van het geslachtsdeel tijdens het gebed. Hij zei: ‘Als je weet dat er een deel van jou onrein is, snijd het dan af.’” [Al-Awsat – Deel 1 – Pagina 201]

٩٥ - حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحَسَنِ، ثنا أَبُو نُعَيْمٍ، ثنا مِسْعَرٌ، عَنْ عُمَيْرِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ: كُنْتُ جَالِسًا فِي مَجْلِسِ عَمَّارٍ فَتَذَاكَرُوا مَسَّ الذَّكَرِ، فَقَالَ: مَا هُوَ إِلَّا بَضْعَةٌ مِنْكَ مِثْلُ أَنْفِي أَوْ أَنْفِكَ، وَإِنَّ لِكَفِّكَ مَوْضِعٌ غَيْرُهُ.
[الأوسط – المجلد ١ – الصفحة ٢٠١]

Ibn al-Mundhir vermeldde: ʿAlī ibn al-Ḥasan heeft aan ons overgeleverd, van Abū Nuʿaym, van Misʿar, van ʿUmayr ibn Saʿd, die zei: “Ik zat in de bijeenkomst van ʿAmmār toen zij spraken over het aanraken van het geslachtsdeel. Hij zei: ‘Het is slechts een deel van jou, zoals mijn neus of jouw neus, en jouw hand heeft andere plaatsen [om aan te raken].’” [Al-Awsat – Deel 1 – Pagina 201]

٩٦ - حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحَسَنِ، ثنا عَبْدُ اللهِ بْنُ الْوَلِيدِ، عَنْ سُفْيَانَ، ثنا إِيَادُ بْنُ لَقِيطٍ السَّدُوسِيُّ، ثنا الْبَرَاءُ بْنُ قَيْسٍ، قَالَ: سَمِعْتُ حُذَيْفَةَ، وَسَأَلَهُ رَجُلٌ عَنْ مَسِّ الذَّكَرِ فِي الصَّلَاةِ، فَقَالَ: «مَا أُبَالِي إِيَّاهُ مَسِسْتُ أَمْ أَنْفِي».
[الأوسط – المجلد ١ – الصفحة ٢٠١]

Ibn al-Mundhir vermeldde: ʿAlī ibn al-Ḥasan heeft aan ons overgeleverd, van ʿAbdullāh ibn al-Walīd, van Sufyān, van Iyād ibn Laqīṭ al-Sadūsī, van al-Barāʾ ibn Qays, die zei: “Ik hoorde Ḥudhayfah. Een man vroeg hem over het aanraken van het geslachtsdeel tijdens het gebed. Hij zei: ‘Het maakt mij niet uit of ik het aanraak of mijn neus.’” [Al-Awsat – Deel 1 – Pagina 201]

٩٧ - حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، أنا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أنا مَعْمَرٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، قَالَ: «مَا أُبَالِي إِيَّاهُ مَسِسْتُ أَمْ فَخِذِي».
[الأوسط – المجلد ١ – الصفحة ٢٠١]

Ibn al-Mundhir vermeldde: Isḥāq heeft aan ons overgeleverd, van ʿAbd al-Razzāq, van Maʿmar, van Qatādah, van al-Ḥasan, van ʿImrān ibn Ḥuṣayn, die zei: “Het maakt mij niet uit of ik het aanraak of mijn dij.” [Al-Awsat – Deel 1 – Pagina 201]

٩٨ - حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنَ عَلِيٍّ، ثنا سَعِيدٌ، ثنا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَيَّاشٍ، عَنْ حَرِيزِ بْنِ عُثْمَانَ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ عُبَيْدٍ، عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ، أَنَّهُ سُئِلَ عَنْ مَسِّ الذَّكَرِ فَقَالَ: إِنَّمَا هُوَ بَضْعَةٌ مِنْكَ.
[الأوسط – المجلد ١ – الصفحات ٢٠١-٢٠٢]

Ibn al-Mundhir vermeldde: Muḥammad ibn ʿAlī heeft aan ons overgeleverd, van Saʿīd, van Ismāʿīl ibn ʿAyyāsh, van Ḥarīz ibn ʿUthmān, van Ḥabīb ibn ʿUbayd, van Abū al-Dardāʾ, die werd gevraagd over het aanraken van het geslachtsdeel. Hij zei: “Het is slechts een deel van jou.” [Al-Awsat – Deel 1 – Pagina 201-202]

٩٩ - حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، عَنْ عَبْدِ الرَّزَّاقِ، عَنْ هِشَامِ بْنِ حَسَّانَ، عَنِ الْحَسَنِ، قَالَ: أَجْمَعَ لِي رَهْطٌ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللهِ ﷺ فَمِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ: مَا أُبَالِي إِيَّاهُ مَسِسْتُ أَوْ مَسِسْتُ أُذُنِي أَوْ رُكْبَتِي أَوْ فَخِذِي.
[الأوسط – المجلد ١ – الصفحة ٢٠٢]

Ibn al-Mundhir vermeldde: Isḥāq heeft aan ons overgeleverd, van ʿAbd al-Razzāq, van Hishām ibn Ḥassān, van al-Ḥasan, die zei: “Een groep van de metgezellen van de Profeet ﷺ was het met mij eens. Onder hen waren degenen die zeiden: ‘Het maakt mij niet uit of ik het aanraak, of dat ik mijn oor, mijn knie of mijn dij aanraak.’” [Al-Awsat – Deel 1 – Pagina 202]

وَكَانَ سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيِّبِ يَرَاهُ كَبَعْضِ جَسَدِهِ لَا يَتَوَضَّأُ مِنْهُ، وَهُوَ مُخْتَلَفٌ عَنْهُ فِيهِ.
[الأوسط – المجلد ١ – الصفحة ٢٠٢]

Ibn al-Mundhir zei: “Saʿīd ibn al-Musayyib beschouwde het als een deel van het lichaam en verrichtte daarom geen wudu vanwege het aanraken ervan. Er bestaat echter verschil van mening over wat van hem hierover is overgeleverd.” [Al-Awsat – Deel 1 – Pagina 202]

وَحَكَى عَنِ ابْنِ الْمُبَارَكِ أَنَّهُ قَالَ: لَيْسَ فِي نَفْسِي شَيْءٌ مِنْ مَسِّ ذَكَرَهُ أَنَّهُ لَيْسَ عَلَيْهِ وُضُوءٌ. وَقَالَ بَعْضُهُمْ أَجْمَعَ أَهْلُ الْعِلْمِ عَلَى أَنَّ الرَّجُلَ إِذَا تَوَضَّأَ فَهُوَ طَاهِرٌ وَاخْتَلَفُوا فِي انْتِقَاضِ طَهَارَةِ مَنْ مَسَّ ذَكَرَهُ وَقَدِ اخْتَلَفَتِ الْأَخْبَارُ فِيهِ فَلَا وَجْهَ لِنَقْضِ الطَّهَارَةِ الْمَجْمَعِ عَلَيْهَا إِلَّا بِخَبَرٍ لَا مُعَارِضَ لَهُ.
[الأوسط - الجزء ١ - الصفحة ٢٠٥]

Ibn al-Mundhir vermeldde: Yunus ibn ʿAbd al-Aʿlā heeft overgeleverd van Ibn Wahb, die zei dat Ibn Zayd van Rabīʿah overleverde dat hij placht te zeggen: “Als ik mijn hand in het bloed van een varken of in een kadaver zou plaatsen, zou mijn wudu niet ongeldig worden verklaard; het aanraken van het geslachtsdeel is minder ernstig dan bloed.” Rabīʿah zei ook: “Wee jullie! Als iemand dit serieus neemt of ernaar handelt op basis van de overlevering van Busrah, dan zweer ik bij Allah: zelfs als Busrah hiervan zou getuigen, zou ik haar getuigenis niet accepteren. De basis van de religie is het gebed, en de basis van het gebed is reinheid. Onder de metgezellen van de Boodschapper van Allah ﷺ heeft niemand deze religie van de Boodschapper van Allah ﷺ overgeleverd behalve Busrah.” [Al-Awsat – Deel 1 – Pagina 205]

Rabīʿah is van mening dat het aanraken van het geslachtsdeel de wudu niet ongeldig maakt en dat de overlevering van Busrah niet als bewijs hiervoor gebruikt kan worden.

وَحَكَى يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى عَنْ أَشْهَبَ عَنْ مَالِكٍ أَنَّهُ سُئِلَ عَمَّنْ صَلَّى وَقَدْ مَسَّ ذَكَرَهُ قَالَ: لَا إِعَادَةَ عَلَيْهِ.
[الأوسط – المجلد ١ – الصفحة ١٩٧]

Ibn al-Mundhir vermeldde: Yūnus ibn ʿAbd al-ʿAlā heeft overgeleverd van Ashhab, van Mālik, dat hij werd gevraagd over iemand die het gebed verrichtte nadat hij zijn geslachtsdeel had aangeraakt. Hij zei: “Hij hoeft het gebed niet opnieuw te verrichten.” [Al-Awsat – Deel 1 – Pagina 197]

(قَالَ أَبُو عُمَرَ تَحْصِيلُ مَذْهَبِ مَالِكٍ فِي ذَلِكَ) أَنْ لَا وُضُوءَ فِيهِ لِأَنَّ الْوُضُوءَ عِنْدَهُ مِنْهُ اسْتِحْبَابٌ لَا إِيجَابٌ بِدَلِيلِ أَنَّهُ لَا يَرَى الْإِعَادَةَ عَلَى مَنْ صَلَّى بَعْدَ أَنْ مَسَّ ذَكَرَهُ إِلَّا فِي الْوَقْتِ (وَفِي سَمَاعِ أَشْهَبَ وَابْنِ نَافِعٍ عَنْ مَالِكٍ أَنَّهُ سُئِلَ عَنِ الَّذِي يَمَسُّ ذَكَرَهُ وَيُصَلِّي أَيُعِيدُ الصَّلَاةَ فَقَالَ لَا أُوجِبُهُ أَنَا فَرُوجِعَ فَقَالَ يُعِيدُ مَا كَانَ فِي الْوَقْتِ وَإِلَّا فَلَا)
[التمهيد – المجلد ١٧ – الصفحة ٢٠٢]

Ibn Abdul-Barr zei: “De conclusie van de mening van Mālik hierover is dat wudu in dit geval niet vereist is, omdat het verrichten van wudu volgens hem aanbevolen (mustahabb) is en niet verplicht. Dit wordt aangetoond door het feit dat hij niet van mening was dat iemand die het gebed verrichtte nadat hij zijn geslachtsdeel had aangeraakt, het gebed opnieuw moest verrichten — behalve wanneer het nog binnen de gebedstijd was. Ook is overgeleverd in de overlevering van Ashhab en Ibn Nāfiʿ van Mālik dat hij werd gevraagd over iemand die zijn geslachtsdeel aanraakt en vervolgens bidt: ‘Moet hij het gebed herhalen?’ Hij zei: ‘Ik verplicht dit niet.’ Toen hij om verduidelijking werd gevraagd, zei hij: ‘Hij herhaalt alleen wat binnen de gebedstijd was; en anders herhaalt hij het niet.’” [Al-Tamhīd – Deel 17 – Pagina 202]

Er is van Mālik overgeleverd dat hij zei: “Het aanraken van het geslachtsdeel verbreekt de wudu”, en er is ook van hem overgeleverd dat hij zei: “Het aanraken van het geslachtsdeel verbreekt de wudu niet.”

De Mālikitische geleerden uit al-Andalus kwamen tot de conclusie dat de positie van Mālik begrepen moet worden als volgt: hij beschouwde het opzettelijk aanraken met de handpalm en met begeerte als iets dat de wudu verbreekt. Als dit niet het geval is, dan verbreekt het de wudu niet. Dit lijkt de meest nauwkeurige uitleg van de Mālikitische madhhab te zijn, aangezien Ibn Abdul-Barr deze mening aannam.

قَالَ أَبُو عُمَرَ النَّظَرُ عِنْدِي فِي هَذَا الباب أن االوضوء لَا يَجِبُ إِلَّا عَلَى مَنْ مَسَّ ذَكَرَهُ أَوْ فَرْجَهُ قَاصِدًا مُفْضِيًا وَأَمَّا غَيْرُ ذَلِكَ مِنْهُ أَوْ مِنْ غَيْرِهِ فَلَا يُوجِبُ الظَّاهِرَ والأصل أن الوضوء الجتمع عَلَيْهِ لَا يَنْتَقِضُ إِلَّا بِإِجْمَاعٍ أَوْ سُنَّةٍ ثَابِتَةٍ غَيْرِ مُحْتَمِلَةٍ لِلتَّأْوِيلِ (فَلَا عَيْبَ عَلَى القائل يقول الْكُوفِيِّينَ لِأَنَّ إِيجَابَهُ عَنِ الصَّحَابَةِ لَهُمْ فِيهِ ما تقدم ذكره) وبالله التوفيق
[التمهيد - المجلد ١٧ - الصفحة ٢٠٥]

Ibn Abdul-Barr zei: “Mijn mening hierover is dat wudu alleen verplicht is voor degene die zijn geslachtsdeel of schaamdelen opzettelijk aanraakt met direct contact en met begeerte. Wat betreft andere gevallen — of dit nu door hemzelf of door iemand anders gebeurt — deze maken volgens de meest voor de hand liggende betekenis geen wudu noodzakelijk. Het uitgangspunt is dat de wudu waarover overeenstemming bestaat, niet ongeldig wordt behalve door een consensus of een vaststaande Soennah die geen andere uitleg toelaat. (Er is dus geen verwijt aan degenen die de mening van de mensen van Kūfa volgen, omdat hun verplichtstelling hiervan gebaseerd is op wat van sommige metgezellen is overgeleverd, zoals eerder vermeld.)” [Al-Tamhīd – Deel 17 – Pagina 205]

Hier vermeldt Ibn Abdul-Barr zijn eigen standpunt, waarin hij stelt dat het aanraken van het mannelijk geslachtsdeel de wudu niet verbreekt, behalve wanneer het met begeerte wordt aangeraakt. Dit geldt zowel wanneer men zijn eigen geslachtsdeel aanraakt als dat van iemand anders.

Dus als iemand zijn eigen geslachtsdelen of die van een ander aanraakt zonder verlangen, dan zou volgens zijn standpunt de wudu hierdoor niet verbroken worden.

Al-Tahawi zei dat imam Malik van mening is dat het aanraken van iemands mannelijk geslachtsdeel de wudu niet ongeldig maakt, maar dat het wel sterk aanbevolen is om de wudu opnieuw te verrichten nadat dit is gebeurd.

قَالَ أَصْحَابنَا وَالثَّوْري وَمَالك لَا وضوء من مس الذّكر إِلَّا أَن مَالِكًا يستحبه
[اختلاف الفقهاء – الطحاوي – المجلد ١ – الصفحة ١٦٣]

Al-Tahawi zei: "Onze metgezellen (Hanafi), al-Thawrī en Mālik zeiden: Er is geen wudu (rituele wassing) vereist na het aanraken van de penis. Maar Mālik beschouwde het als mustahabb (aanbevolen)." [Ikhtilaf al-Fuqaha - Al-Tahawi - Deel 1 - Pagina 163]

وَحَكَى عَنِ ابْنِ الْمُبَارَكِ أَنَّهُ قَالَ: لَيْسَ فِي نَفْسِي شَيْءٌ مِنْ مَسِّ ذَكَرَهُ أَنَّهُ لَيْسَ عَلَيْهِ وُضُوءٌ. وَقَالَ بَعْضُهُمْ أَجْمَعَ أَهْلُ الْعِلْمِ عَلَى أَنَّ الرَّجُلَ إِذَا تَوَضَّأَ فَهُوَ طَاهِرٌ وَاخْتَلَفُوا فِي انْتِقَاضِ طَهَارَةِ مَنْ مَسَّ ذَكَرَهُ وَقَدِ اخْتَلَفَتِ الْأَخْبَارُ فِيهِ فَلَا وَجْهَ لِنَقْضِ الطَّهَارَةِ الْمُجْمَعِ عَلَيْهَا إِلَّا بِخَبَرٍ لَا مُعَارِضَ لَهُ.
[الأوسط - الجزء ١ - الصفحات ٢٠٤-٢٠٥]

Ibn al-Mundhir vermeldde: En hij (Raja al-Marwazi) heeft overgeleverd van Ibn al-Mubarak dat hij zei: "Volgens mijn mening is er niets met betrekking tot het aanraken van iemands geslachtsdeel waardoor de wudu ongeldig wordt." En sommigen van hen zeiden: "Alle geleerden zijn het erover eens dat wanneer een man de wudu verricht, hij zich in een staat van reinheid bevindt, maar zij verschillen van mening over het ongeldig worden van de reinheid van degene die zijn geslachtsdeel aanraakt." "De overleveringen hierover zijn tegenstrijdig, daarom is er geen basis om de unaniem bevestigde reinheid ongeldig te verklaren, behalve met een overlevering waartegen geen tegenstrijdige overlevering bestaat." [Al-Awsat - Deel 1 - Pagina 204-205]

وَحَكَى أَحْمَدُ بْنُ عَلِيٍّ الْوَرَّاقُ أَنَّهُ سَمِعَ أَحْمَدَ قَالَ: وَقَدْ رَوَى عَنِ النَّبِيِّ ﷺ أَنَّهُ قَالَ: «مَنْ مَسَّ ذَكَرَهُ فَلْيَتَوَضَّأْ»، وَرَوَى عَنْهُ أَنَّهُ قَالَ: «إِنَّمَا هُوَ بَضْعَةٌ مِنْكَ» وَكِلَا الْحَدِيثَيْنِ فِيهِمَا شَيْءٌ إِلَّا أَنِّي أَذْهَبُ إِلَى الْوُضُوءِ.
[الأوسط – المجلد ١ – الصفحة ٢٠٣]

Ibn al-Mundhir vermeldde: Aḥmad ibn ʿAlī al-Warrāq heeft overgeleverd dat hij Aḥmad hoorde zeggen: Hij heeft van de Profeet (ﷺ) overgeleverd dat hij zei: "Wie zijn geslachtsdeel aanraakt, dient de wudu te verrichten." En hij heeft ook van hem overgeleverd dat hij zei: "Het is slechts een deel van jou." In beide overleveringen zit iets (aan kritiek), maar ik volg de mening dat de wudu verricht dient te worden. [Al-Awsat - Deel 1 - Pagina 203]

قَالَ أَبُو بَكْرٍ: إِذَا لَمْ يَثْبُتْ حَدِيثُ بُسْرَةَ فَالنَّظَرُ يَدُلُّ عَلَى أَنَّ الْوُضُوءَ مِنْ مَسِّ الذَّكَرِ غَيْرُ وَاجِبٍ وَلَوْ تَوَضَّأَ مَنْ مَسَّ ذَكَرَهُ احْتِيَاطًا كَانَ ذَلِكَ حَسَنًا، وَإِنْ لَمْ يَفْعَلْ فَلَا شَيْءَ عَلَيْهِ.
[الأوسط - الجزء ١ - الصفحة ٢٠٥]

Ibn al-Mundhir zei: "Als de overlevering van Busrah niet is vastgesteld, dan wijst de rede erop dat de wudu na het aanraken van het geslachtsdeel niet verplicht is. Als iemand uit voorzorg de wudu verricht nadat hij zijn geslachtsdeel heeft aangeraakt, dan is dat goed. Maar als hij dit niet doet, rust er niets op hem." [Al-Awsat - Deel 1 - Pagina 205]

Ibn al-Mundhir neemt het standpunt in dat men geen wudu hoeft te verrichten na het aanraken van zijn penis.