Grote Shirk is Shirk die een persoon uit de religie doet tredenn. Het is de grootste zonde binnen Islam, die onvergeefbaar is wanneer een persoon hier geen vergeving voor vraagt en komt te sterven. Die persoon zal dan voor eeuwig in het hellevuur verblijven, en behoort dan tot de verliezers.

Wat is het verschil tussen Shirk en Kufr

Shirk betekent afgoderij. Zo zijn er velen voorbeelden van. Het verrichten van grote Shirk brengt iemand uit de religie van Islam. Shirk is de grootste zonde in Islam samen met Kufr.

Wat is Kufr?

Kufr betekent ongeloof. Zo zijn er veel voorbeelden van. Kufr is geen aanbidding van iets anders naast Allah. Dat is de verschil tussen Kufr en Shirk. Shirk heeft te maken met aanbidding van iets of iemand anders naast Allah.

Kufr heeft te maken met daden die iemand ongelovig maakt, zonder dat er iemand anders wordt aanbeden naast Allah. Denk dan bijvoorbeeld aan: uitschelden van de profeten, iets haten van Islam, spotten van Islam, verlaten van een pilaar in Islam zonder excuus etc.

Boodschap om Shirk te vermijden

Shirk is de reden waarom alle profeten zijn gekomen naar hun volk. De toestand van de volkeren in de vroegere tijden waren zo negatief door de Shirk die massaal werd gepleegd. De Profeten informeerden hen dat wat ze aan het doen waren niet juist was en dat ze Allah alleen moesten aanbidden zonder Hem partners toe te kennen. Dit was de reden waarom de Profeten kwamen naar hun volkeren, om te waarschuwen van Shirk en op te roepen naar het aanbidden van Allah alleen.

Neem als voorbeeld de tijd van Noeh 'alayhi salam waar hij tegen zijn volk zei:

En voorwaar, Wij stuurden Noah naar zijn volk (en hij zei): “Ik ben tot jullie gekomen als een duidelijke waarschuwer. Dat jullie geen ander dan Allah aanbidden, zeker, ik vrees voor jullie de bestraffing op een pijnlijke Dag.” De stamhoofden van de ongelovigen onder zijn volk zeiden: “Wij zien in jou als een man net als onszelf, en wij zien dat niemand jou volgt, behalve de minsten onder ons en zij volgen je zonder na te denken. En wij zien in jou geen voordeel voor ons, eigenlijk denken wij dat je een leugenaar bent.”
Koran (11:25-27)

Naarmate de jaren verstreekten, beoefenden veel mensen op aarde afgoderij. Deze daad kwam in praktijk toen telkens wanneer één van de goede mensen stierf, hun beelden werden gemaakt om een herinnering te houden. de komende generaties begonnen de standbeelden te aanbidden, door die als goden te behandelen. Ze geloofden dat deze valse goden: hen goed zouden brengen, hen zouden beschermen tegen het kwade en al hun behoeften zouden vervullen. Ze gaven hun standbeelden namen zoals Waadan, Nasran enzovoort. Oorspronkelijk waren dit de namen van goede mensen die onder hen hadden gewoond.

Het volk waar Noeh naartoe werd gestuurd was een volk die standbeelden aanbaden. Ze waren arrogant en ze zagen Noeh als een leugenaar. Noeh 'alayhi salam bleef verkondigen dat alleen Allah het recht heeft om aanbeden te worden en dat ze hun afgoden moeten afwijzen. Noeh 'alayhi salam had een klein groepje die was bekeerd en hij deed dit voor 950 jaar.

Verhaal van Noeh a.s

Het volk van Noeh pleegden grote Shirk, want zij kenden partners toe aan Allah. Ze deelden het recht van Allah (om aanbeden te worden) met hun valse goden. Het volk van Noeh geloofden dat de standbeelden die ze aanbaden hen: konden helpen, beschermen en schenken in het goede, terwijl alleen Allah dit kan.


Toen Ibrahim 'alayhi salam discussieerde met een regeerder:

Heb jij niet nagedacht over degene die met Ibrahim redetwistte over zijn Heer, omdat Allah hem het koninkrijk gegeven had? Toen Ibrahim tegen hem zei: “Mijn Heer is Degene Die het leven geeft en doet sterven.” Hij zei: “Ik doe leven en sterven.” Ibrahim zei: “Waarlijk! Allah laat de zon in het Oosten Opkomen, laat u hem dan van het Westen opkomen.” De ongelovige zweeg toen van verbazing. En Allah leidt niet de mensen die onrechtvaardig zijn.
(Baqara, 258)

De regeerder voelde verloren toen Ibrahim 'alayhi salam zei: "God brengt de zon op vanuit het oosten, breng jij het dus vanuit het westen.". De regeerder voelde verloren, omdat hij wist dat hij de zon niet op kon doen vanuit het westen, want daar heeft alleen Allah de macht over. De regeerder probeerde Ibrahim 'alayhi salam over te halen dat hij god is. Ibrahim 'alayhi salam geloofde hem niet en hij gaf de regeerder vragen waar hij wist geen god te kunnen zijn. De regeerder gaf het recht van Allah (Heerschappij en Macht) aan zichzelf, en daardoor verrichtte hij grote Shirk.

Waarlijk, ik heb mijn aangezicht gekeerd tot Hem Die de hemelen en de aarde heeft Geschapen, als ‘Hanif’ en ik behoor niet tot degenen die anderen naast Allah aanbidden.”
(Surah Al-An'am, 79)

En (gedenk) toen Ibrahim zei: “O mijn Heer! Maak deze stad (een stad) van vrede en veiligheid, vermijd dat ik en mijn zoons afgoden zullen aanbidden.
(Surah Ibrahim, 35)

Toen hij (Ibrahim) tegen zijn vader zei: “O mijn vader! Waarom aanbidt jij datgene wat niet hoort of ziet, noch waar jij iets van krijgt?
(Soera Maryam, 42)

Ziet! hij (Ibrahim) zei tegen zijn vader en zijn volk: "Wat zijn deze beelden, waaraan u zo gehecht bent?". Zij zeiden: “Wij aanbidden afgoden en aan hen zijn wij altijd toegewijd.” Hij zei: “Horen zij jullie als jullie (hen) roepen? Of hebben jullie er baat bij of schaden zij (jullie)?”. Zij zeiden: “Nee, maar onze vaders deden het ook.”. Hij zei: “Hebben jullie datgene wat jullie aanbidden goed bekeken?", Jullie en jullie voorvaders?". Waarlijk, zij zijn een vijand voor mij, (ik aanbid niemand) behalve de Heer der Werelden.
(Surah Ash-Shuara, 70 - 77)

Toen hij tot zijn vader en zijn volk zei: “Wat zijn dit voor beelden waar jullie zo toegewijd aan zijn?”
(Surah Al-Anbiya, 52)

Zij zeiden: “Wij vonden dat onze vaderen hen aanbaden.”
(Surah Al-Anbiya, 53)

Hij zei: “Voorwaar jullie en jullie vaderen maken een duidelijke fout.”
(Surah Al-Anbiya, 54)

De vader van Ibrahim a.s was een persoon die standbeelden (afgoden) maakte om te verkopen. Hij heette Azar en hij behoort tot de ongelovigen, omdat hij een veelgodenaanbidder was. Hij gaf de beelden het recht dat alleen Allah Heeft (Aanbidding Uluhiyyah).

Verhaal van Ibrahim a.s


Uit de twee profeetverhalen kunnen we zien dat de volkeren van de profeten in een negatieve toestand zaten. De profeten kwamen om ze te waarschuwen alleen Allah te aanbidden en niemand anders. De Enige die het recht heeft om aanbeden te worden. Hij is De Schepper van alles en iedereen en Hij Heeft de macht over Zijn Schepping en niemand anders naast Hem. Hij bezit prachtige Namen en Eigenschappen die alleen tot Hem behoren. Eenieder die het recht van Allah (Namen/Attributen, Heerschappij, Aanbidding) weggeeft of deelt met een ander naast Allah, heeft grote Shirk begaan.

Paar voorbeelden van grote Shirk:

  1. Zeggen/Geloven dat een ander naast Allah, De Schepper is. (Tawheed Rububiyyah)
  2. Zeggen/Geloven dat een ander naast Allah de macht heeft over de schepping. (Tawheed Rububiyyah)
  3. Het geven van Zijn Namen aan een ander. Zoals het zeggen: "mijn vriend is Ar-Rahmaan (De Meest Genadevolle)." Die uitspraak zou grote Shirk zijn. Ookal gelooft iemand er niet in. (Tawheed Asma Wa Sifaat)
  4. Aanbidden van iemand in liefde en gehoorzaamheid. iemand meer liefhebben dan Allah, of iemand liefhebben op dezelfde niveau als dat van Allah, gehoorzamen en geloven in tegenstrijd van wat Allah Zegt. (Tawheed Uluhiyyah)

Mensen die Shirk plegen in de Tawheed van Allah, zijn ongelovigen. Dit zien we terug in de verhalen van de profeetverhalen en de talloze Quran verzen over gebeurtenissen van volkeren waar grote Shirk werd gepleegd.

Waarlijk, Allah vergeeft het niet als er met Hem deelgenoten worden aanbeden, maar daarnaast vergeeft Hij wat Hij wil, en iedereen die Allah deelgenoten toekent, heeft zeker een afschuwelijke zonde begaan.
[Soera-Nisa' 4:48]

Weet dat Allah de zuivere aanbidding toekomt. En degenen die helpers naast Hem nemen (zeggen): “Wij aanbidden hen alleen maar zodat zij ons dichterbij Allah kunnen brengen.” Waarlijk, Allah zal tussen hen oordelen over datgene waarover zij van mening verschillen. Waarlijk, Allah leidt de leugenaar en de ongelovigen niet.
[az-Zumar 39: 3]

De ongelovigen geloofden dat de standbeelden hen dichter bij Allah zouden brengen. Ze pleegden grote Shirk, omdat ze de aanbidding niet (alleen) naar Allah toekenden.

Grote Shirk kent geen excuus van onwetendheid (Al 'Udhr bi Jahl)

Het aanbidden van een ander naast Allah is grote Shirk. Zo bestaat er nooit onwetendheid in dit onderwerp, omdat Allah eenieder de Fitrah heeft Gegeven. De Fitrah hebben wij Gekregen van Allah om Hem te herkennen en erkennen, maar ook om Shirk te herkennen zodat we er niet in vallen. Dit is een genade en gunst van Allah aan de mensen, en ook zodat zij geen excuus zullen krijgen op Dag Des Oordeels.

De profeten zagen hun volk ongelovigen zonder enige twijfel. Ze oordeelden hen als ongelovigen nadat ze hen grote Shirk zagen doen. Dit deden zij omdat het van Tawheed is om iemand een ongelovige te verklaren nadat er grote Shirk is laten zien. De profeten praktiseerden de Tawheed allemaal, omdat zij dat als boodschap moesten overleveren aan de volkeren die in duidelijke dwaling bevonden. De profeten hebben nooit eerst aan een persoon gevraagd of die onwetend was. Eenieder die Shirk pleegt kan nooit onwetend van grote Shirk. En elke moslim dient de Tawheed te weten, accepteren en te praktiseren. Een persoon die geen Tawheed bezit, kan nooit een moslim zijn.

Fitrah (natuurlijke aanleg)

Het woord Fitrah is een Arabisch woordje voor de natuurlijke aanleg. De Fitrah is wat iedereen heeft om Shirk te herkennen. Fitrah is wat elke mens heeft Gekregen van Allah. Dit heeft Allah aan ons Gegeven om Tawheed te herkennen en om het logisch te vinden. Als iemand een koe aanbidt, dan weet je dat het grote Shirk is en dat de persoon een ongelovige in Allah is. Maar hoe weet je dat? Dat komt door je Fitrah. Je krijgt gelijk een signaal dat zo iemand ongelovig is, aangestuurd door de Fitrah. Het kan iemand redden als het wordt gevolgd. Een persoon die zich in de bergen bevind en geen Quran of kennis in bezit heeft, zou nog steeds grote Shirk kunnen herkennen. Zo een persoon kan dat weten vanwege de natuurlijke aanleg. Allah Heeft de Fitrah in ons allen Geschapen, zodat wij de Tawheed kunnen weten zonder enige Quran, Ahadith of geleerdes. Dit is een genade van Allah aan de mensen als ze het gebruiken.

Voorbeelden waarin de Fitrah werd gebruikt

Neem als voorbeeld Ibrahim 'alayhi salam. Hij zei tegen zijn vader: "Waarom heeft dat beeld zo grote oren?" en zijn vader antwoordde: "Omdat hij alles kan horen.". Ibrahim 'alayhi salam vond het te gek voor woorden. Dit wist Ibrahim 'alayhi salam toen hij nog maar zeven jaar was. Het klonk niet logisch voor hem dat iets grote oren nodig heeft om alles te kunnen horen.

Net als dat het niet logisch is om te zeggen: "ik wist niet dat het Shirk was." als iemand een standbeeld aanbid, is het ook niet logisch voor de andere voorbeelden van grote Shirk. Neem als voorbeeld: het aanbidden van een graf. Als een persoon zegt dat: iemand anders De Schepper is naast Allah, als iemand een Eigenschap of Naam van Allah aan iemand anders geeft en als iemand aanbidding verricht om alleen op te vallen bij mensen etc.

Het recht van Allah kan aan niemand worden gegeven. Het zou niet logisch zijn als een persoon zegt: "ik wist niet dat het grote Shirk was.", omdat de daad heel duidelijk is en niet het niet bestaat dat een persoon er onwetend over is. Iedereen weet dat het grote Shirk is vanwege de natuurlijke aanleg. Deze excuus van onwetendheid is dus niet geldig in grote Shirk.

Abu Huraira verteld:
Allah's boodschapper zei: "Elk kind wordt geboren met een fitrah (dat wil zeggen niemand aanbidden behalve Allah) , maar zijn ouders bekeren hem tot het jodendom, het christendom of het magainisme, zoals een dier een perfect baby-dier levert. Is het ooit misvormd?" Toen reciteerde Aboe Hoeraira de heilige verzen: "En richt je aangezicht naar de godsdienst als een aanhanger van het zuivere geloof, de van Allah afkomstige aanleg die Hij de mensen ingeschapen heeft (natuurlijke aanleg). God's schepping is niet te veranderen. Dat is de juiste godsdienst, maar de meeste mensen weten het niet. " (Quran 30:30)
(Sahih al-Bukhari Boek 23 Hadith 441)

De Boodschapper van Allah (ﷺ) zei: "Iemand kwam naar me toe van mijn Heer en gaf me het nieuws (of goede tijdingen) dat als één van mijn volgelingen sterft en niemand (op enige manier) samen met Allah aanbidt, hij het Paradijs zal binnengaan." Ik vroeg: "Zelfs als hij illegale geslachtsgemeenschap (overspel) en diefstal beging?" Hij antwoordde: "Zelfs als hij illegale geslachtsgemeenschap (overspel) en diefstal pleegde."
(Bukhari Boek 23, Hadith 1)

Allah vergeeft geen Shirk maar wel alles anders dan Shirk aan slechte daden.

Het was overgeleverd uit 'Aishah dat de profeet zei:
"De pen is opgeheven van drie (niet geregistreerd): van de slaper tot hij wakker wordt, van het kind tot hij puber wordt, en van de krankzinnige totdat hij weer bij zinnen komt of herstelt."
(Sunan An-Nasa'i Book 27, Hadith 44)

Dus de daden die door deze drie groepen worden gedaan, worden niet onder rekening genomen door Allah, omdat deze groepen onbewust zijn van hun daden.
Er is een verschil tussen onwetend en onbewust zijn. Zo kan iemand bijvoorbeeld een standbeeld aanbidden terwijl die weet wat die doet. En zo kan de krankzinnige hetzelfde doen, maar onbewust zijn wat die doet en wat het inhoud om te buigen voor een standbeeld. De ene gaat over het weten wat die doet, en het andere gaat over dat die niet weet wat die doet.

Samenvatting

Grote Shirk is de zonde in Islam die een persoon uit Islam haalt. Grote Shirk speelden veel voor in de tijd van de profeten waar volkeren massaal Shirk pleegde. Zo gaf ik als voorbeeld het verhaal van Noeh 'alayhi salam, waar hij mensen de boodschap verkondigde van Tawheed. De mensen in zijn tijd aanbaden standbeelden. Ze geloofden dat deze standbeelden hen goeds konden geven en dat ze hen konden beschermen etc. Elk persoon weet dat het volk van Noeh 'alayhi salam grote Shirk pleegde, omdat de Fitrah ons zegt dat deze mensen het recht van Allah (aanbidding) weggaven aan een ander. Noeh 'alayhi salam bleef de boodschap verkondigen voor 950 jaar. Slechts een kleine groep volgden zijn boodschap.

Ibrahim 'alayhi salam was een profeet die sinds jongs af aan al wist dat de beelden geen god konden zijn. Hij wist dit toen hij zeven jaar was en dat het belachelijk is te aanbidden wat is gemaakt door een mens. Ibrahim 'alayhi salam was in constante opstand van wat het volk deed aan grote Shirk. Hij stelde zijn volk telkens logische vragen zoals: "Horen deze standbeelden jou?", "Kunnen ze praten?", "Kunnen ze iets doen?". Hij vroeg ook: "Waarom aanbidden jullie iets dat niet kan horen en niks voor jullie kan doen?". Dit vroeg hij allemaal toen hij nog jong was. Hij kreeg vervolgens profeetschap van Allah, en hij waarschuwde zijn vader om alleen Allah te aanbidden en Hem geen partners toe te kennen. Ibrahim 'alayhi salam ging met zijn neefje Loeth 'alayhi salam (die Ibrahim 'alayhi salam geloofde en volgde) naar een ander land waar ze uiteindelijk splitsten van elkaar. Loeth 'alayhi salam ging naar een ander volk en hij kreeg profeetschap van Allah.

Grote Shirk kent geen excuus van onwetendheid. Eenieder weet wat grote Shirk inhoudt en welke daden allemaal grote Shirk zijn (als de inhoud van de daad bekend is). Iedereen heeft een Fitrah van Allah gekregen. De Fitrah moet gebruikt worden om Shirk te herkennen, zodat we er niet in vallen. Voorbeelden van grote Shirk zijn: aanbidden van een steen, Naam van Allah aan een ander geven en geloven of zeggen dat iemand naast Allah De Schepper is etc. Deze grote Shirk daden worden logisch als een persoon de Fitrah gebruikt om Shirk daden te herkennen. Je hebt geen Quran, Ahadith of geleerde nodig om Tawheed te begrijpen en te weten. Was het wel zo geweest, dan zou iemand uit de bergen die nooit van: Quran, Ahadith of geleerde heeft gehoord geen moslim kunnen zijn. En Islam kent verhalen van mensen die niet van deze zaken afwisten, maar alsnog moslims werden. Net als het bekende verhaal van Zayd Ibn 'Amr en Salman al Farisi.

‹ Kleine Shirk Bekende Shirk voorbeelden ›