Wat is algemene Takfir?

Een moslim dient de Tawheed in de volledigheid te praktiseren. Zo valt het verrichten van algemene Takfir onder Tawheed, en is dit de tweede vorm van Takfir. Deze vorm houdt in dat je een groep van mensen op hun realiteit oordeelt.

Pleegt een land massaal ongeloof? Dan oordeel je de inwoners ervan ook op die realiteit. Je kunt het als een generalisatie zien. Naast de algemene vorm heb je ook de persoonlijke vorm van Takfir.

De algemene vorm van Takfir is niet te vergissen met de definitie van Takfir. Het is een vorm van Takfir die een wat ander definitie heeft.

Wanneer verricht je algemene Takfir?

Het concept komt ter sprake wanneer een groot groep ongeloof pleegt. Zo kijkt een persoon naar de situatie van een groep of land. Op basis van die realiteit verricht een persoon algemene oordeel. Die mensen krijgen dan het oordeel van de groep of land waarin zij actief zijn.

De broers van Yusuf 'alayhi salam vertrokken naar een land waarin Yusuf een machtspositie had gekregen. Maar de broers van Yusuf 'alayhi salam wisten niet met wie ze te maken kregen.

Muqatil bin Sulaiman zei: "De Tafsir van de vers: {Inderdaad, Allah beloont de liefdadigheid.}, houdt de gelovigen in. Hadden zij (broers van Yusuf) geweten dat wie ze spraken Yusuf was, dan zouden ze hebben gezegd: 'Waarlijk, Allah zal je belonen voor je liefdadigheid.'" [Tafsir Muqatil bin Sulaiman (2/349)]

Ze gingen dus uit van dat hij (Yusuf) slechts een bewoner van dat land was, waarin de mensen ongelovigen waren. De broers van Yusuf zagen hem (Yusuf) als ongelovige, omdat ze niet wisten wie hij daadwerkelijk was.

De broers van Yusuf oordeelden op basis van de realiteit. Ze wisten dat de mensen in dat land ongelovigen waren, dus gingen ze daar ook vanuit toen ze Yusuf spraken.

In de tijd van Fir'awn waren een aantal die in de minderheid waren. Zij geloofden in Allah en waren monotheïsten. Deze mensen waren onopvallend, doordat ze hun religie niet aan anderen vertoonden. De Salafu Salih Jarir bin Abdul-Hamid was een metgezel van Ya'qoub Al-Qomi, en vergeleek Ya'qoubs toestand met de gelovigen van de tijd van Fir'awn.

De Imam Ya'qoub al-Qomi (180H) werd geboren in Qom, en het is een stad met een Rafidhi-meerderheid.
Jarir bin Abdul-Hamid zei altijd als hij Ya'qoub al-Qomi zag: "Dit is de gelovige van het volk van Fir'awn. Vanwege de veelheid van Rafidhah in de stad Qom.” [Tarikh al-Islam 4/767]

Abu Al-Sheikh Al-Asbahani zei: "Jarir bin Abdul-Hamid zei altijd als Yaqoub Al-Qomi langs hem liep: 'Dit is de gelovige van het volk van Fir'awn.'" [Tabaqat al-Muhaditheen bi Asbhan (2/34) #86]

Ondanks de Islamitische rituelen die in de stad Qom aanwezig waren, oordeelden de Salafu Saliheen de mensen niet daarop. Zij oordeelden op de leer van mensen.

In dit geval zien we dat wanneer de meerderheid van een land op ongeloof bevindt, maar Islamitische rituelen vertonen, dat het niet als reden gebruikt kan worden om iemand op Islam te oordelen.

Waar komt dit vandaan?

Het principe van dat de oordeel van een land ook op een persoon valt is een duidelijke zaak. De Salafu Saliheen gebruikten dit principe zelf ook. Iedereen die ze in een land van ongeloof vonden kreeg die oordeel.

Imam Sahnoun (240H) zei: "Ik vroeg Ibn Al-Qasim (metgezel van Imam Malik): Had Malik er een hekel aan als een man handel in Darul Harb (land van oorlog) drijft?" Hij (Ibn Al-Qasim) zei: "Ja, Malik had er een grote hekel aan. Malik zei namelijk dat die persoon de regelgeving van Ahl Shirk (mensen van Shirk) automatisch op zich zou krijgen." [Al-Muduwanna 3/294 van Ibn Sahnoun]

Dus een persoon krijgt het oordeel van de land waarin hij bevindt. Hij wordt dan automatisch als één van hen gezien. Hierdoor is algemene oordeel dus altijd ter sprake. Zowel in de bronnen als met logica kunnen we dit concept terugzien.

In de Quran en Sunnah krijgen we te zien dat er verschillende situaties zijn geweest waarin de mensen algemene Takfir verrichtten. Zo heeft de profeet Ibrahim 'alayhi salam een algemene oordeel over zijn volk en wereld geveld. Zayd ibn 'Amr is ook een bekend voorbeeld waarbij er algemene oordeel werd gedaan.

Toen Ibrahim 'alayhi salam algemene Takfir verrichtte

Er zijn verschillende situaties waarbij de profeet oordeel velde over zijn volk. Hij had te maken met grote hoeveelheden die zich bezig hielden met het plegen van grote Shirk. Hij heeft veel vragen gesteld aan zijn vader en aan zijn volk, omdat hij er gewoon helemaal van schrok dat er velen grote Shirk pleegden.

  1. Ibrahim 'alayhi salam zei tegen zijn vader: "ik zie jou en jouw volk in duidelijke dwaling."
  2. Ibrahim 'alayhi salam zei tegen zijn volk: "er is tussen ons (moslims) en jullie (ongelovigen) haat en vijandschap totdat jullie in Allah alleen geloven."
  3. Ibrahim 'alayhi salam zei tegen zijn vrouw Sarah: "Heel de wereld is ongelovig, behalve jij en ik."

En" (gedenk) toen Ibrahim tegen zijn vader Azhar zei: “Neem je afgodsbeelden tot goden? Waarlijk, Ik zie dat jij en je volk een grote fout maken.”
(6:74 Quran)

Ibrahim 'alayhi salam zag zijn gehele volk als ongelovigen. Dit is een van de duidelijke bewijzen dat Ibrahim 'alayhi salam algemene Takfir verrichtte, terwijl er ook iemand kon zijn die moslim tussen hen was. Hij oordeelde niet gebaseerd op elk persoon, want dat weet hij natuurlijk niet zeker.

Hij oordeelde gebaseerd op wat hij wist van zijn volk, namelijk dat zij massaal Shirk pleegden. Hierdoor oordeelde hij iedereen als ongelovigen vanwege de realiteit.

Voorwaar, er was een uitmuntend voorbeeld voor jullie in Ibrahim en degenen die met hem waren, toen zij tegen hun volk zeiden: “Waarlijk, wij zijn niet verantwoordelijk voor jullie en voor wat jullie naast Allah aanbidden. Wij geloven jullie niet en er is tussen jullie en ons een vijandschap en haat ontstaan, voor altijd, tot jullie alleen in Allah geloven.” Toen Ibrahim tegen zijn vader: “Waarlijk, ik zal om vergeving voor u vragen, maar ik heb er voor u bij Allah niets over te zeggen.” (Zij (De Muslimeen) zeiden:) “Onze Heer! In U (alleen) leggen wij ons vertrouwen en tot U (alleen) keren wij ons in berouw en tot U (alleen) is (onze) uiteindelijke terugkeer.
(60:4 Quran)

Ibrahim 'alayhi salam zei tegen zijn volk dat hij gescheiden is van hen en wat zij aanbidden naast Allah, en dat er haat en vijandigheid naar hen is totdat zij alleen Allah aanbidden.

Ibrahim 'alayhi salam heeft hen hierbij niet specifiek bestempeld als ongelovigen, maar als we kijken naar zijn uitspraak, dan zien we dat hij onderscheid maakte van hen en dat hij hen indirect als ongelovigen verklaarden.

Ibrahim 'alayhi salam zei tegen ze: "er zal tussen ons en jullie haat en vijandschap zijn totdat jullie in Allah alleen geloven." Kan iemand haat en vijandschap hebben naar een moslim? Welnee, dat is niet mogelijk, want haat en vijandschap is slechts voor de ongelovigen.

Is het mogelijk dat Ibrahim 'alayhi salam hen als neutraal beschouwden (geen moslim maar ook geen ongelovige)? Dat zou niet mogelijk zijn aangezien Allah de mensen in twee groepen heeft ingedeeld waardoor er geen tussenweg is.

Abu Huraira verteld:

Ibrahim vertelde geen leugen behalve bij drie gelegenheden. Tweemaal omwille van Allah toen hij zei: "Ik ben ziek", en hij zei: "(ik heb dit niet gedaan), de grote afgod heeft het gedaan." De (derde was) dat Ibrahim en Sarah (zijn vrouw) op reis gingen , toen ze voorbij (het grondgebied) gingen van een tiran. Iemand zei tegen de tiran: "Deze man (dat wil zeggen Ibrahim) wordt vergezeld door een zeer charmante dame." Dus hij stuurde Ibrahim naar hem en vroeg hem over Sarah, zeggende: "Wie is deze dame?" Ibrahim zei: "Zij is mijn zuster." Ibrahim ging naar Sarah en zei: "O Sarah! Er zijn geen gelovigen op het oppervlak van de aarde behalve jij en ik. Deze man vroeg me naar jou en ik heb hem verteld dat jij mijn zuster bent, dus spreek mijn verklaring niet tegen."

(Sahih al-Bukhari Volume 4, Book 55, Hadith 578)

Ibrahim 'alayhi salam zei tegen zijn vrouw dat de hele aarde ongelovig is behalve hijzelf en zij. Als je het verhaal van Ibrahim 'alayhi salam kent, dan weet je dat Loet 'alayhi salam ook leefde toen Ibrahim 'alayhi salam deze uitspraak deed. Zo niet, dan is het belangrijk om het verhaal van Ibrahim 'alayhi salam te leren.

Ibrahim 'alayhi salam zag de hele wereld als ongelovig, is hij nu een extremist? We kunnen zien dat algemene Takfir niet extreem is om te praktiseren, aangezien het werd gedaan door Ibrahim 'alayhi salam. Het houdt niet in dat gelijk elke persoon ongelovig is, maar algemene Takfir is gebaseerd op wat de realiteit van de meerderheid is.

Algemene Takfir is dus een fundament om te praktiseren nadat iemand weet wat de situatie van de mensen om zich heen is. Ibrahim 'alayhi salam praktiseerde algemene Takfir en elke moslim dient dat dus ook te doen.

Toen Zayd ibn 'Amr algemene Takfir verrichtte

Asma bint Abi Bakr (dochter van Abu Bakr) verteld:
Ik zag Zayd ibn 'Amr bin Nufail met zijn rug tegen de Ka'ba staan en zei: "O volk van Quraish! Bij Allah, niemand onder jullie is op de religie van Ibrahim behalve ik." Hij bewaarde het leven van kleine meisjes: als iemand zijn dochter wilde doden, zei hij tegen hem: "Dood haar niet, want ik zal haar voor jou voeden." Dus hij zou haar nemen, en als ze netjes zou zijn opgegroeid, zei hij tegen haar vader: "Als je haar nu wilt, zal ik haar aan jou geven, en als je wilt, zal ik haar voor jou voeden."
Sahih al-Bukhari Boek 63, Hadith 54 (Hoofdstuk van de Ansar)

Zayd ibn 'Amr deed algemene Takfir op Quraysh. Hij wist dat ze in de meerderheid Shirk aan het plegen waren. Hij wist van de situatie af hoe de mensen waren.

Hij kende de profeet (ﷺ) en daarom wist hij dat hij geen veelgodenaanbidder was, maar toch zei Zayd ibn 'Amr: "O Quraysh (gehele volk), niemand van jullie bevind zich op de pad van Ibrahim 'alayhi salam (gelovigen) behalve ik". Zayd oordeelde Qurash (algemeen) als ongelovigen.

Het verhaal van Zayd ibn 'Amr

Hij was een man die leefde in de tijd van de profeet (ﷺ) voordat hij profeet werd. Zayd ibn 'Amr leefde met de profeet (ﷺ) in Mekka onder het volk Quraysh. Meerderheid van Quraysh aanbaden standbeelden.

De profeet (ﷺ) en Zayd ibn 'Amr waren ook van Quraysh, maar zij aanbaden geen standbeelden omdat ze het niet logisch vonden om iets anders te aanbidden naast Allah. Ze aanbaden Allah alleen en ze vermeden Shirk. De profeet (ﷺ) kende Zayd ibn 'Amr persoonlijk goed.

Zayd verafschuwde de veelgodenaanbidders en hun daden. Op basis van de realiteit van Quraysh, verrichtte Zayd algemene Takfir op zijn volk.

Vriend van de de profeet (ﷺ)

Overgeleverd 'Abdullah Ibn' Umar (رضي الله عنه):
De Profeet (ﷺ) ontmoette Zaid Ibn 'Amr Ibn Nufail in de bodem van de vallei van Baldah voordat enige Wahy (Goddelijke Inspiratie) naar de Profeet (ﷺ) kwam (vóór profeetschap). Een maaltijd werd aan de Profeet (ﷺ) gepresenteerd, maar hij weigerde er van te eten. Toen werd het aan Zaid gepresenteerd die zei: "Ik eet niets dat u in de naam van uw stenen afgoden slacht, ik eet niets behalve de dingen waarop de naam van Allah is vermeld ten tijde van het slachten." Zaid Ibn 'Amr bekritiseerde de manier waarop de Quraysh hun dieren slachtte, hij zei constant: "Allah heeft de schapen geschapen en Hij heeft het water ervoor uit de hemel gestuurd, en Hij heeft het gras daarvoor van de aarde laten groeien maar je slacht het in een andere dan de naam van Allah. " Hij zei het altijd, want hij verwierp die gewoonte en beschouwde het als iets heel ergs wat ze deden.
(Sahih Bukhari 3826).

De zoektocht naar een religie

Zaid bin 'Amr bin Nufail ging naar Shaam en vroeg naar een ware religie. Hij ontmoette een Joodse religieuze geleerde en vroeg hem naar zijn religie. Hij zei: "Ik ben van plan je religie te omarmen, dus vertel me er iets over." De Joodse geleerde zei: "Je zult onze religie niet omhelzen tenzij je jouw aandeel in Allah's Woede ontvangt." Zaid zei: "Ik loop weg van Allah's woede en ik zal er nooit een beetje van verdragen als ik de macht heb om het te vermijden." Kun je me vertellen over een andere religie? " Hij zei: "Ik ken geen andere religie dan Hanief." Zaid vroeg: 'Wat is Hanief?' Hij zei: "Hanif is de religie van (de profeet) Ibrahim die geen Jood en geen Christen was. Hij aanbad niemand behalve Allah (alleen)." Toen ging Zayd naar buiten en ontmoette hij een Christelijke religieuze geleerde en vertelde hem hetzelfde zoals de bij de Joodse geleerde. De Christenlijke geleerde zei: "Je zult onze religie niet omhelzen, tenzij je een deel van Allah's vloek krijgt." Zaid antwoordde: "Ik probeer juist weg te lopen van Allah's vloek en ik zal nooit iets van Allah's vloek en woede kunnen dragen terwijl ik de macht heb dit te vermijden. Wilt u mij vertellen over een andere religie?" Hij antwoordde: "Ik ken geen andere religie behalve Hanief." Zaid vroeg: 'Wat is Hanief?' Hij antwoordde, Hanief is de religie van (de profeet) Ibrahim die geen Jood was en ook geen Christen was. Hij aanbad niemand anders behalve Allah (alleen)" Toen Zayd beide verklaringen hoorde over de religie van Ibrahim, verliet hij die plaats en toen hij naar buiten kwam, hefte hij beide handen op en zei: "O Allah! Ik maak U mijn Getuige dat ik op de religie van Ibrahim ben. "
(Sahih al-Bukhari 3827)

Zayd ging op zoek naar een religie en hij vond niets waar hij van overtuigt was behalve Hanief: de religie van Ibrahim 'alayhi salam. Ibrahim 'alayhi salam was geen Christen noch een Jood. Dit vond Zayd de ware religie. Zayd trad de religie van Ibrahim 'alayhi salam binnen en hij maakte Allah daar getuige van. Dit was het moment dat Zayd een religie omarmde.

Verhaal van Zayd ibn 'Amr (engels)

Abu Athari schrijft over basisprincipes binnen de Islam. Hij zet zijn kritische en goed onderzochte wijze in om kennis van de eerste drie moslim generaties te verspreiden.

‹ Persoonlijke Takfir