Auteur: Meryem al-Turkiyyah
Gepubliceerd: 12-12-2023
Geupdate: 23-07-2026
Geleerden verschillen van mening over de uitspraak betreffende het dragen van rood door mannen, met name tinten die lijken op de kleur van bloed, zoals bordeauxrood en felrood.
De meerderheid van de geleerden is van mening dat er niets mis is met het dragen van rood (mubāḥ). Veel geleerden beschouwen het echter als makrūh als het wordt gedragen zonder een andere kleur. Een zeer kleine minderheid beschouwt het als ḥarām.
Wij volgen de opvatting dat rood mubāḥ is en dat mannen felrood, bordeauxrood (donkerrood) mogen dragen. Wij achten het niet noodzakelijk dat rood met een andere kleur gecombineerd moet worden.
Imām Aḥmad en de Hanbalis geleerden stelden dat het dragen van rood door mannen makrūh is, hoewel Ibn Qudāmah aangaf dat hij er geen bezwaar in ziet dat mannen rood dragen.
Geleerden hebben uitgelegd dat iedere kleur op zichzelf neutraal is en dat de basisregel is dat alle kleuren toegestaan zijn om te dragen.
Degenen die van mening zijn dat het dragen van felrood ḥarām of makrūh is, noemen de volgende redenen:
Wanneer we naar de kleur rood in de huidige tijd kijken, wordt deze over het algemeen niet gezien als een kleur die uitsluitend voor vrouwen is, verbonden is aan een bepaalde groep ongelovigen of gedragen wordt om bekendheid te verkrijgen.
Er waren in het verleden zeker situaties – zoals in de middeleeuwen – waarin rood een zeer kostbare kleur was die een hoge sociale status en aanzien uitdrukte. Die context is tegenwoordig echter niet meer van toepassing.
Tegenwoordig wordt rood zowel door mannen als vrouwen gedragen en wordt het daarom niet beschouwd als een kleur die uitsluitend voor vrouwen is.
Bovendien is er geen specifieke groep ongelovigen die met rood wordt geassocieerd, zoals feloranje wel wordt geassocieerd met boeddhistische monniken.
De meerderheid van de geleerden binnen de Ḥanafī-, Mālikī- en Shāfiʿī-madhhab is van mening dat rood toegestaan (ḥalāl) is zonder dat het makrūh is, zolang de redenen voor een verbod niet van toepassing zijn.
Omdat rood tegenwoordig niet exclusief is voor vrouwen, ongelovigen of een uiting van hoogmoed en pronkzucht, is het dragen ervan volledig toegestaan. Wel blijven sommige geleerden van mening dat het beter is om het te vermijden.
Geleerden die aanraden rood te vermijden, stellen dat het wel toegestaan is wanneer het gecombineerd wordt met andere kleuren, maar niet wanneer het als een volledig effen rode kledingstuk wordt gedragen. Zo beschouwen zij een effen rode trui als makrūh, ook als de broek of andere kledingstukken een andere kleur hebben.
Er zijn meerdere overleveringen waaruit blijkt dat felrode kleding aanvankelijk werd afgeraden vanwege de associatie met het nabootsen van niet-moslims. Moslims waren destijds niet gewend om felrood te dragen. Deze kleur werd voornamelijk gedragen door de Byzantijnen en Perzen.
De felrode kleur werd verkregen uit kleine schildluizen, bekend als kermes, die door de Romeinen en Perzen werden gebruikt om een rode verfstof te maken. Ook de oude Egyptenaren maakten gebruik van deze kleurstof.
Hierdoor stond rood bekend als een kleur die gewoonlijk door niet-moslims werd gedragen, waardoor veel geleerden het dragen ervan afraadden om het nabootsen van hen te vermijden.
Er zijn echter ook overleveringen waarin de Ṣaḥābah deze kleur droegen, ondanks dat zij aanvankelijk was afgeraden. Dit laat zien dat de afkeuring niet absoluut was en dat er uitzonderingen op deze regel bestonden.
الأرجوان [هُوَ -] الشَّديد الْحمرَة وَلَا يُقَال لغير الْحمرَة: أرجوان.
[ص421 - كتاب غريب الحديث أبو عبيد]
Abū ʿUbayd al-Qāsim ibn Sallām zei: "Al-Urjuwān is een intens rode kleur, en deze term wordt uitsluitend gebruikt voor de kleur rood."
[Kitab Gharib al-Hadith - Abu Ubayd al-Qasim ibn Sallam - Pagina 421]
الأرجوان: صبغ أحمر فشبه كثرة الدماء على الثياب بصبغ أحمر
[شرح القصائد العشر - الصفحة ٢٣١]
Abū Zakariyyā al-Tabrīzī zei: "Al-Urjuwān is een intens rode kleur die lijkt op de diepe roodheid van bloed op kleding."
[Sharh al-Qasaid al-'Ashr - Abu Zakariyyah al-Tabrizi - Pagina 231]
٨٤٣- (أخبرنا) : مالكٌ، عن عبد الله بن أبي بكر، عن عبدِ الله بن عامر ابنِ ربيعَةَ قال: -رأيتُ عُثْمانَ بنَ عفانَ بالعَرْج في يوم صَائفٍ وهو مُحْرِمٌ وقد غَطَّى وَجْهَهُ بِقَطِيفَة أُرْجُوانٍ
[مسند الشافعي - المجلد ١ - الصفحة ٣٢٤]
Imām al-Shāfiʿī vermeldde:
Mālik heeft ons overgeleverd, van ʿAbdullāh ibn Abī Bakr, van ʿAbdullāh ibn ʿĀmir ibn Rabīʿah, die zei: "Ik zag ʿUthmān ibn ʿAffān op een zeer warme zomerdag terwijl hij in iḥrām was. Hij had zijn gezicht bedekt met een intens rode doek."
[Musnad al-Shāfiʿī - Deel 1 - Pagina 324]
ʿAbdullāh ibn ʿĀmir ibn Rabīʿah heeft dit waarschijnlijk gezien van ʿUthmān nadat de Profeet ﷺ was overleden. ʿAbdullāh werd geboren in 6 AH en de Profeet ﷺ overleed in 11 AH.
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ بُكَيْرٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا الْمُسَيَّبُ بْنُ مُسْلِمٍ الأَوْدِيُّ، قَالَ: حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ:
...
فاصبح فجاء على ع عَلَى بَعِيرٍ لَهُ، حَتَّى أَنَاخَ قَرِيبًا مِنْ خباء رسول الله ص وَهُوَ أَرْمَدُ، وَقَدْ عَصَبَ عَيْنَيْهِ بِشِقَّةِ بُرْدٍ قطري، فقال رسول الله ص: مَا لَكَ؟ قَالَ: رَمِدَتْ بَعْدُ، فَقَالَ رَسُولُ الله ص: ادن منى، فدنا فَتَفَلَ فِي عَيْنَيْهِ، فَمَا وجعهُمَا حَتَّى مَضَى لِسَبِيلِهِ ثُمَّ أَعْطَاهُ الرَّايَةَ، فَنَهَضَ بِهَا مَعَهُ وَعَلَيْهِ حُلَّةٌ أُرْجُوَانٌ حَمْرَاءُ
[تاريخ الطبري – الجزء ٣ – صفحة ١٣]
Ali droeg eens een felrode bovenkleed en onderkleed.
[Tarikh al-Tabari - Volume 3 - Page 13]
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا خَالِدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، مَوْلَى أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ وَكَانَ خَالَ وَلَدِ عَطَاءٍ قَالَ أَرْسَلَتْنِي أَسْمَاءُ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ فَقَالَتْ بَلَغَنِي أَنَّكَ تُحَرِّمُ أَشْيَاءَ ثَلاَثَةً الْعَلَمَ فِي الثَّوْبِ وَمِيثَرَةَ الأُرْجُوَانِ وَصَوْمَ رَجَبٍ كُلِّهِ . فَقَالَ لِي عَبْدُ اللَّهِ أَمَّا مَا ذَكَرْتَ مِنْ رَجَبٍ فَكَيْفَ بِمَنْ يَصُومُ الأَبَدَ وَأَمَّا مَا ذَكَرْتَ مِنَ الْعَلَمِ فِي الثَّوْبِ فَإِنِّي سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّمَا يَلْبَسُ الْحَرِيرَ مَنْ لاَ خَلاَقَ لَهُ " . فَخِفْتُ أَنْ يَكُونَ الْعَلَمُ مِنْهُ وَأَمَّا مِيثَرَةُ الأُرْجُوَانِ فَهَذِهِ مِيثَرَةُ عَبْدِ اللَّهِ فَإِذَا هِيَ أُرْجُوَانٌ . فَرَجَعْتُ إِلَى أَسْمَاءَ فَخَبَّرْتُهَا فَقَالَتْ هَذِهِ جُبَّةُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَأَخْرَجَتْ إِلَىَّ جُبَّةَ طَيَالَسَةٍ كِسْرَوَانِيَّةً لَهَا لِبْنَةُ دِيبَاجٍ وَفَرْجَيْهَا مَكْفُوفَيْنِ بِالدِّيبَاجِ فَقَالَتْ هَذِهِ كَانَتْ عِنْدَ عَائِشَةَ حَتَّى قُبِضَتْ فَلَمَّا قُبِضَتْ قَبَضْتُهَا وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَلْبَسُهَا فَنَحْنُ نَغْسِلُهَا لِلْمَرْضَى يُسْتَشْفَى بِهَا .
Imām Muslim vermeldde:
Yaḥyā ibn Yaḥyā heeft ons overgeleverd en zei: Khālid ibn ʿAbdullāh heeft ons bericht, van ʿAbd al-Malik, van ʿAbdullāh, de vrijgelatene van Asmāʾ bint Abī Bakr, die de oom van moederszijde van ʿAṭāʾ was, die zei:
Asmāʾ stuurde mij naar ʿAbdullāh ibn ʿUmar en zei: "Ik heb gehoord dat jij drie zaken verbiedt: een (zijden) teken op kleding, de al-Urjuwān mitharah (zadelkleed), en het vasten van de gehele maand Rajab."
ʿAbdullāh ibn ʿUmar zei tegen mij: "Wat betreft wat je hebt genoemd over Rajab, wat dan met iemand die voortdurend vast?"
"Wat betreft het teken op kleding: ik hoorde ʿUmar ibn al-Khaṭṭāb zeggen: 'Ik hoorde de Boodschapper van Allah ﷺ zeggen: "Degene die een zijden kledingstuk draagt, heeft geen aandeel voor hem (in het Hiernamaals)."'
Daarom vreesde ik dat het teken daaronder zou vallen."
"Wat betreft de al-Urjuwān mitharah: hier is mijn mitharah, en deze is Urjuwān."
Ik keerde terug naar Asmāʾ en vertelde haar wat er was gezegd. Zij zei: "Dit is de mantel van de Boodschapper van Allah ﷺ." Vervolgens bracht zij mij een Tayālisah-mantel in de Kisrawānische (Perzische) stijl, met een voering van fijn dibāj-zijde, en de openingen ervan waren afgewerkt met dibāj. Zij zei: "Deze was bij ʿĀʾishah totdat zij overleed, waarna ik hem kreeg. De Profeet ﷺ droeg deze, en wij wasten hem voor de zieken zodat zij genezing zochten door middel van deze mantel."
[Ṣaḥīḥ Muslim 2069a]
٢٥٢٣٤ - حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ قَالَ: حَدَّثَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ عُمَرَ: «وَرَأَى عَلَى رَحْلِ ابْنِ عُمَرَ قَطِيفَةً قَيْصَرَانِيَّةً»
[مصنف ابن أبي شيبة – الجزء ٥ – صفحة ٢٠٢]
Ibn Abī Shaybah vermeldde:
Ibn ʿUyaynah heeft ons overgeleverd van ʿUmar, dat hij op het zadel van Ibn ʿUmar een Qayṣarānī (intens rode) riḥlah (zadelkleed) zag.
[Muṣannaf Ibn Abī Shaybah - deel 5 - pagina 202]
Hieruit kan worden begrepen dat Ibn ʿUmar geen bezwaar zag in het gebruiken van voorwerpen met een intens rode kleur. Wat betreft de kleding die hij zelf droeg, hield hij zich gewoonlijk aan gedempte kleuren en er is niet overgeleverd dat hij rood droeg.
Er is een overlevering over Ibn ʿUmar waarin wordt vermeld dat hij een kledingstuk terugbracht omdat hij er een rode draad op zag. Sommigen hebben deze overlevering opgevat als bewijs voor het verbod op rood, terwijl anderen van mening zijn dat de werkelijke reden was dat de rode draad van zijde was gemaakt.
Er is een overlevering over Ibn ʿUmar waarin wordt vermeld dat hij een kledingstuk terugbracht omdat hij daarin een rode draad zag. Sommigen hebben deze overlevering opgevat als bewijs voor het verbod op rood, terwijl anderen van mening zijn dat de werkelijke reden was dat de rode draad van zijde was gemaakt.
باب الرُّخْصَةِ فِي الْعَلَمِ وَخَيْطِ الْحَرِيرِ
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا الْمُغِيرَةُ بْنُ زِيَادٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ أَبُو عُمَرَ، مَوْلَى أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ قَالَ رَأَيْتُ ابْنَ عُمَرَ فِي السُّوقِ اشْتَرَى ثَوْبًا شَامِيًّا فَرَأَى فِيهِ خَيْطًا أَحْمَرَ فَرَدَّهُ فَأَتَيْتُ أَسْمَاءَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهَا فَقَالَتْ يَا جَارِيَةُ نَاوِلِينِي جُبَّةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَأَخْرَجَتْ جُبَّةَ طَيَالِسَةَ مَكْفُوفَةَ الْجَيْبِ وَالْكُمَّيْنِ وَالْفَرْجَيْنِ بِالدِّيبَاجِ
Abū Dāwūd vermeldde in zijn hoofdstuk "De toestemming betreffende decoratieve randen en zijden draad":
Musaddad heeft ons overgeleverd, ʿĪsā ibn Yūnus heeft ons overgeleverd, al-Mughīrah ibn Ziyād heeft ons overgeleverd, ʿAbdullāh Abū ʿUmar, de vrijgelatene van Asmāʾ bint Abī Bakr, zei:
"Ik zag Ibn ʿUmar op de markt. Hij kocht een kledingstuk uit al-Shām (Syrië), maar toen hij daarin een rode draad zag, bracht hij het terug. Vervolgens ging ik naar Asmā en vertelde haar dat. Zij zei: 'O jonge vrouw (zoals zij haar vrouwelijke dienaar noemde), breng mij de mantel van de Boodschapper van Allah ﷺ.' Vervolgens bracht zij een Tayālisah-mantel naar buiten waarvan de kraagopening, mouwen en zijsplitten waren afgewerkt met brokaat."
[Sunan Abī Dāwūd 4054]
De overlevering waarin Ibn ʿUmar een kledingstuk terugbracht omdat er een rode draad in zat, ging over het feit dat de draad van zijde was gemaakt en niet vanwege de kleur.
Het is waarschijnlijk dat de roodachtige kleur eerder een oranje tint was, aangezien zijde vaak werd geverfd met saffloer.
Asmā bracht de versierde mantel van de Profeet ﷺ naar voren om aan te tonen dat deze kleine hoeveelheden zijde bevatte. Hiermee wilde zij bewijzen dat er niets mis was met de mantel die Ibn ʿUmar had teruggebracht nadat hij de zijden draad had gezien.
In een andere overlevering legde Ibn ʿUmar uit dat hij dit deed omdat hij dacht dat zijde zelfs in kleine hoeveelheden niet gedragen mocht worden.
باب تَحْرِيمِ اسْتِعْمَالِ إِنَاءِ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ عَلَى الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ وَخَاتَمِ الذَّهَبِ وَالْحَرِيرِ عَلَى الرَّجُلِ وَإِبَاحَتِهِ لِلنِّسَاءِ وَإِبَاحَةِ الْعَلَمِ وَنَحْوِهِ لِلرَّجُلِ مَا لَمْ يَزِدْ عَلَى أَرْبَعِ أَصَابِعَ
وَأَمَّا مَا ذَكَرْتَ مِنَ الْعَلَمِ فِي الثَّوْبِ فَإِنِّي سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّمَا يَلْبَسُ الْحَرِيرَ مَنْ لاَ خَلاَقَ لَهُ " . فَخِفْتُ أَنْ يَكُونَ الْعَلَمُ مِنْهُ
Imām Muslim vermeldde in zijn hoofdstuk "Het verbod op het gebruik van gouden en zilveren vaten voor mannen en vrouwen; het verbod op een gouden ring en zijde voor mannen en de toelating ervan voor vrouwen; en de toelating van zijden decoratieve randen en soortgelijke zaken voor mannen zolang deze niet meer dan vier vingers breed zijn":
Ibn ʿUmar zei: "Wat betreft (waarom ik de) zijden versiering op een kledingstuk (als verboden beschouwde): ik hoorde ʿUmar ibn al-Khaṭṭāb zeggen: Ik hoorde de Boodschapper van Allah ﷺ zeggen: 'Alleen degene die geen aandeel (in het Hiernamaals) heeft, draagt zijde.' Daarom vreesde ik dat de zijden versiering daaronder zou vallen."
[Ṣaḥīḥ Muslim 2069a]
٢٥٢٤١ - حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ قَالَ: حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُصَيْنٍ، قَالَ: أَخْبَرَنَا الْمَاجِشُونُ عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ الْأَخْنَسِ، قَالَ: «رَأَيْتُ السَّائِبَ ابْنَ أُخْتِ النَّمِرِ يَرْكَبُ بِالْمِيثَرَةِ الْحَمْرَاءِ»
[مصنف ابن أبي شيبة – الجزء ٥ – صفحة ٢٠٣]
Ibn Abī Shaybah vermeldde:
ʿAlī ibn Ḥusayn heeft ons overgeleverd en zei: al-Majishūn ʿAbd al-ʿAzīz ibn ʿAbdullāh heeft ons bericht van Yaʿqūb ibn ʿUtbah ibn al-Mughīrah ibn al-Akhnas, die zei: "Ik zag al-Sāʾib, de zoon van de zus van al-Namir, rijden op een rode mitharah (zadelkussen)."
[Muṣannaf Ibn Abī Shaybah - deel 5 - pagina 203]
Ibn Abī Shaybah vermeldde deze overlevering onder het hoofdstuk over degenen die spraken over de al-Urjuwān mitharah. Al-Sāʾib ibn Yazīd was een Ṣaḥābī.
Hij is de oudste zoon van Ibn ʿUmar en een van de grote Tābiʿīn van Madinah. Er is overgeleverd dat hij hetzelfde deed als zijn vader, namelijk het gebruiken van een felrode zadelkleed.
قال: أخبرنا محمد بن حرب المكي قال: حدثنا ليث بن سعد عن نافع أن ١٩٨/ ٥ سالم بن عبد الله كان يركب في عهد عبد الله بالقطيفة الأرجوان.
[الطبقات الكبرى – الجزء ٥ – صفحة ١٥٣]
Ibn Saʿd vermeldde:
Muḥammad ibn Ḥarb al-Makkī heeft ons bericht en zei: Layth ibn Saʿd heeft ons overgeleverd van Nāfiʿ dat Sālim ibn ʿAbdullāh tijdens de tijd van ʿAbdullāh reed op een felrode zadelkleed.
[Al-Ṭabaqāt al-Kubrā - deel 5 - pagina 153]
حدثنا محمد بن سعد قال: أخبرنا عبد الله بن مسلمة قال: حدثنا عثيم قال: رأيت سعيد بن المسيب يلبس في الفطر والأضحى عمامة سوداء ويلبس عليها برنسا أحمر أرجوانا.
[الطبقات الكبرى – الجزء ٥ – الصفحات ١٣٨–١٣٩]
Ibn Saʿd vermeldde:
ʿAbdullāh ibn Maslamah heeft ons bericht en zei: ʿUthaym heeft ons overgeleverd en zei: "Ik zag Saʿīd ibn al-Musayyib tijdens de dagen van al-Fiṭr en al-Aḍḥā een zwarte tulband dragen, en daarover droeg hij een felrodes burnous (mantel met capuchon)."
[Al-Ṭabaqāt al-Kubrā - Deel 5 - Pagina 138-139]
حدثنا محمد بن سعد قال: أخبرنا عارم بن الفضل قال: حدثنا حماد بن زيد عن شعيب بن الحبحاب وعثمان بن عثمان المخزومي قالا: رأينا على سعيد بن المسيب برنس أرجوان.
[الطبقات الكبرى – الجزء ٥ – صفحة ١٣٩]
Ibn Saʿd vermeldde:
ʿĀrim ibn al-Faḍl heeft ons bericht en zei: Ḥammād ibn Zayd heeft ons overgeleverd van Shuʿayb ibn al-Ḥabḥāb en ʿUthmān ibn ʿUthmān al-Makhzūmī, die zeiden: "Wij zagen Saʿīd ibn al-Musayyib een felrode burnous (mantel met capuchon) dragen."
[Al-Ṭabaqāt al-Kubrā - Deel 5 - Pagina 139]
قيل: فالركوب بصفة الأرجوان؟
قال: ما أعلم حرامًا.
[كتاب الجامع – ابن أبي زيد – الصفحتان ٢٣١–٢٣٢]
Ibn Abī Zayd al-Qayrawānī vermeldde: Mālik werd gevraagd over het rijden op een wollen al-Urjuwān zadelkleed. Hij zei: "Ik weet niet dat het ḥarām is."
[Kitāb al-Jāmiʿ - Ibn Abī Zayd - Pagina 231-232]
ولأن الحُمْرَةَ لَوْنٌ، فهى كسائرِ الألْوَانِ.
[المغني – الجزء ٢ – الصفحة ٣٠٢]
Ibn Qudāmah zei: "Rood is slechts een kleur, net zoals alle andere kleuren."
[Al-Mughnī - Deel 2 - Pagina 302]
والصحيح أنه لا بأس بها
[شرح الكبير على المقنع – ابن أبي عمر – الجزء ١ – الصفحة ٤٧٣]
Ibn Abī ʿUmar (de neef van Ibn Qudāmah) zei:
"De correcte mening (volgens Ibn Qudāmah) is dat er geen bezwaar tegen is (de kleur rood)."
[Sharḥ al-Kabīr ʿalā al-Muqniʿ - Ibn Abī ʿUmar - Deel 1 - Pagina 473]
Hij keurde het af voor mannen wanneer het gedragen werd ter verfraaiing. Als iets echter een praktisch doel had en de man geen aandacht besteedde aan de rode kleur maar het alleen droeg vanwege de functionaliteit, dan zag hij daar geen bezwaar in.
Er is overgeleverd dat hij deze kleur sterk afkeurde voor vrouwen wanneer deze werd gedragen ter verfraaiing.
Hij keurde het gebruik ervan af voor zowel mannen als vrouwen, hoewel het erop lijkt dat hij het sterker afkeurde voor vrouwen.
Als rood niet werd gedragen ter verfraaiing, zag hij er geen probleem in, zoals kleding die men draagt zonder er verder bij stil te staan, zoals sandalen, sokken, ondergoed enzovoort.
Wat betreft kleding die over het algemeen wordt gedragen ter verfraaiing, keurde hij het sterk af wanneer deze rood was, zoals tulbanden, gewaden, mantels enzovoort.
قال ابن هانئ: سألت أبا عبد اللَّه عن: النعل السندي؟ قال: لا أرى هذِه التي للزينة، وكرهها، ولكن إذا كان يلبس من هذِه الخلقان (١) للمخرج، فلا بأس به.
[١٨١٩ – مسائل ابن هانئ]
Ibn Hānī zei: "Ik vroeg Abū ʿAbd Allāh over de Sindhī-sandalen (die rood waren). Hij zei: 'Ik keur deze niet goed, omdat ze voor versiering worden gedragen, en ik keur ze af. Maar als iemand deze leren sandalen (Sindhī-sandalen) draagt om zichzelf te beschermen (tegen vuil of verwondingen), dan is daar niets mis mee.'"
[Masāʾil Ibn Hānī - Nummer 1819]
Sindhī-sandalen waren dikke en sterke leren sandalen. Ze werden beschouwd als praktisch om buiten op te lopen. Deze sandalen werden geïmporteerd uit Sindh, een gebied dat vroeger deel uitmaakte van India en tegenwoordig in Pakistan ligt na de onafhankelijkheid.
١٦٧٩ -» رَأَيْتُ عَلَى أَحْمَدَ نَعْلَيْنِ حَمْرَاوَيْنِ، وَكَانَ لِنَعْلَيْهِ قِبَالٌ وَاحِدٌ «.
[١٦٧٩ – مسائل أبو داود]
Abū Dāwūd zei: "Ik zag Aḥmad twee rode sandalen dragen, waarbij elke sandaal één bandje had (tussen de grote teen en de tweede teen)."
[Masāʾil Abū Dāwūd - Nummer 1679]
Deze rode sandalen waren waarschijnlijk de Sindhī-sandalen. Ze waren rood en hadden een bandje tussen de grote teen en de tweede teen.
Naast het feit dat Sindhī-sandalen rood waren, keurde hij ze ook af omdat ze vaak door mensen met een hoge status werden gedragen, en hij keurde het nabootsen van hen af.
٥٧٤ - وَرَأَى أَبُو عَبْدِ اللَّهِ بِطَانَةَ جُبَّتِي حَمْرَاءَ
فَقَالَ لِمَ صَبَغْتَهَا حَمْرَاءَ قُلْتُ الرِّقَاعُ الَّتِي فِيهَا
قَالَ وَأَيْشِ تُبَالِي أَنْ يَكُونَ فِيهَا رِقَاعٌ قُلْتُ تَكْرَهُهُ قَالَ نَعَمْ
وَأَمَرَنِي أَنْ أَشْتَرِيَ لَهُ تِكَّةً فَقَالَ لَا يَكُونُ فِيهَا حُمْرَةٌ
قُلْتُ تَكْرَهُهُ قَالَ نَعَمْ
وَأَمَرَنِي أَنْ أَشْتَرِيَ مُدًّا
فَقَالَ لَا يَكُونُ فِيهِ حُمْرَةٌ ثُمَّ قَالَ هُوَ شَيْءٌ لَيْسَ يُنْتَفَعُ بِهِ إِنَّمَا هُوَ ظَاهِرٌ وَإِنَّمَا كَرِهْتُهُ مِنْ أَجْلِ هَذَا
وَقَالَ لِي لَا تُغَيِّرْهُ بِالشَّعِيرِ زِنِ الْحِنْطَةَ رَطْلًا وَثُلُثًا حَتَّى يَكُونَ عَلَى قَدْرِهِ وَهُوَ رُبُعُ الصَّاعِ
[ص186 - كتاب الورع المروذي]
Imām al-Marwadhī vermeldde: Abū ʿAbd Allāh (Imām Aḥmad) zag dat de voering van mijn mantel rood was. Hij zei: "Waarom heb je het rood geverfd?" Ik zei: "Vanwege de lappen die erop zitten." Hij zei: "Waarom maakt het je uit dat er lappen op zitten?"
Ik zei: "Keur je het af?" Hij zei: "Ja."
Daarna vroeg hij mij om een tikkah (broekkoord) voor hem te kopen en zei: "Er mag geen roodheid in zitten." Ik zei: "Keur je het af?" Hij zei: "Ja."
Hij gaf mij vervolgens de opdracht om een mudd (kleine maatbeker) te kopen en zei: "Er mag geen roodheid in zitten."
Daarna zei hij: "Het (rood) is iets waar geen nut uit wordt gehaald; het is slechts voor het uiterlijk. Ik keur het alleen daarom af."
[Kitāb al-Waraʿ - Imām al-Marwadhī - Pagina 186]
Hier vermeldt al-Marwadhī, die een nauwe metgezel van Imām Aḥmad was, dat hij de voering van zijn mantel rood had geverfd omdat deze verschillende gekleurde lappen bevatte. Hij besloot deze allemaal dezelfde rode kleur te geven, alsof hij de eerdere uitstraling niet mooi vond.
Imām Aḥmad keurde zaken af die door mensen als luxe werden beschouwd. Hij stond bekend om zijn sterke ascese en had een afkeer van wereldse luxe.
Rood werd niet noodzakelijkerwijs gedragen uit shuhrah (het zoeken van bekendheid), maar hij keurde het toch af vanwege het luxueuze karakter ervan.
Tijdens de Abbasidische dynastie waarin Imām Aḥmad leefde, begonnen mensen met een hoge status goederen uit India en China te importeren, waardoor levendige kleuren en luxeproducten populair werden. China stond bekend om zijn rode zijde en India om zijn decoratieve en rode kleuren in kleding.
٥٦٦ - سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ عَنِ الْمَرْأَةِ تَلْبَسُ الْمَصْبُوغَ الْأَحْمَرَ فَكَرِهَهُ كَرَاهَةً شَدِيدَةً وَقَالَ أَمَّا أَنْ تُرِيدَ الزِّينَةَ فَلا
وَقَالَ يُقَالُ إِنَّ أَوَّلَ مَنْ لَبِسَ الثِّيَابَ الْأَحْمَرَ آلُ قَارُونَ أَوْ آلُ فِرْعَوْنَ ثُمَّ قَرَأَ {فَخَرَجَ عَلَى قَوْمِهِ فِي زِينَتِهِ} الْقَصَص ٧٩ قَالَ فِي ثِيَابٍ حمر
[ص184 - كتاب الورع المروذي]
Imām al-Marwadhī vermeldde:
Ik vroeg Abū ʿAbd Allāh over een vrouw die rood geverfde kleding draagt. Hij keurde dit sterk af en zei dat hij het zeer afkeurde wanneer zij dit droeg ter verfraaiing.
Hij zei: "Er wordt gezegd dat de eersten die rode kleding droegen de mensen van Qārūn of de mensen van Firʿawn waren." Vervolgens reciteerde hij: "Toen kwam hij (Qārūn) voor zijn volk naar buiten in zijn pracht en praal" (al-Qaṣaṣ 28:79).
Hij zei: "In rode kleding."
[Kitāb al-Waraʿ - Imām al-Marwadhī - Pagina 184]
Qārūn was de neef van Mūsā ʿalayhi as-salām en hij was een zeer rijke man met een arrogante houding.
Imām Aḥmad vermeldde dit omdat Qārūn bekendstond om het dragen van rood, en hij keurde het af dat anderen hem daarin zouden navolgen. Hij beschouwde de kleur rood als onderdeel van wereldse pracht en praal, iets wat hij als asceet afraadde.
Anderen bekeken dit vanuit een ander perspectief en beschouwden rood als één van de toegestane wereldse versieringen die Allah aan de mensen heeft geschonken. Zij stelden dat het gebruik van wat als mooi of luxueus wordt beschouwd op zichzelf niet afkeurenswaardig is. Zij zeiden: Allah houdt van schoonheid, en rood is één van de mooiste kleuren.
٥٧٥ - قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ الثَّوْبُ الْأَحْمَرُ تُغَطَّى بِهِ الَجَنَازَةُ فَكَرِهَهُ
قُلْتُ تَرَى أَنْ أَجْذِبَهُ
قَالَ نَعَمْ
[ص186 - كتاب الورع المروذي]
Imām al-Marwadhī zei: "Ik vroeg Abū ʿAbd Allāh over een rode doek die over de kist van de overledene wordt gelegd, en hij keurde dit af. Ik zei: 'Vind je dat ik deze moet verwijderen?' Hij zei: 'Ja.'"
[Kitāb al-Waraʿ - Pagina 186]
Al-Marwadhī vroeg Imām Aḥmad over de rode doek die over de kisten van overledenen werd gelegd, en hij keurde het gebruik ervan af. Al-Marwadhī kreeg de opdracht om de rode doek te verwijderen en deze niet te gebruiken over de kisten van de overledenen.
Dit komt overeen met de mening van Muḥammad ibn Sīrīn, die het gebruik van de kleur rood eveneens afkeurde vanwege de associatie met luxe en wereldse pracht en praal.
٥٧١ - وَانْصَرَفْتُ مِنْ عِنْدِ أَبِي هَمَّامٍ وَدَخَلْتُ عَلَى أَبِي عَبْدِ اللَّهِ فَأَخْرَجْتُ الْكِتَابَ فَدَفَعْتُهُ إِلَيْهِ فَإِذَا فِيهِ أَحَادِيثُ مَنْ كَانَ يَرْكَبُ بِالْأُرْجُوَانِ
فَقَالَ هَذَا زَمَانٌ ذَا تَحَدَّثُ بِمِثْلِ هَذِهِ وَكَرِهَهَا وَأَنْكَرَهَا
[ص185 - كتاب الورع المروذي]
Imām al-Marwadhī zei: "Ik vertrok bij Abū Hammām en ging naar Abū ʿAbd Allāh. Ik haalde mijn boek tevoorschijn en gaf het aan hem. Daarin stonden overleveringen over degenen die op felrode zadelkleden reden. Hij zei: 'Dit is een tijd waarin mensen over zulke zaken spreken?!' Hij keurde het af en verwierp het."
[Kitāb al-Waraʿ - Pagina 185]
Imām Aḥmad kende de betrouwbaarheid van deze overleveringen, maar tijdens zijn tijd vond hij het passender om rood volledig te vermijden vanwege de hoge status van luxe die eraan werd toegekend.
حدثنا حرب بن ميمون الأنصاري قال: رأينا محمد بن سيرين يغسل النصر بن أنس -والحسن شاهد- قال حرب: وأنا أعاطيهم، فقال حرب: فقال لي محمد: جئنا بنمط، فجئته بنمط أحمر. قال محمد: هذا زينة قارون. فقال له الحسن: نعم. فقال له محمد: جئني بغيره، فأتيته بنمط أخضر، فلفه فيه.
[كتاب الورع – الإمام المروذي – ص١٨٧]
Imām al-Marwadhī vermeldde:
Ḥarb ibn Maymūn al-Anṣārī heeft ons bericht en zei: Wij zagen Muḥammad ibn Sīrīn de rituele wassing van de overledene al-Naṣr ibn Anas uitvoeren, terwijl al-Ḥasan aanwezig was. Ik was degene die hen hielp.
Muḥammad zei tegen mij: "Breng ons een napṭ (een soort wikkeldoek)." Ik bracht hem een rode napṭ. Muḥammad zei: "Dit is de versiering van Qārūn." Al-Ḥasan bevestigde dit en zei: "Ja."
Daarop zei Muḥammad tegen mij: "Breng mij een andere." Ik bracht hem een groene napṭ, waarna hij de overledene daarin wikkelde.
[Kitāb al-Waraʿ - Imām al-Marwadhī - Pagina 187]
Muḥammad ibn Sīrīn keurde het gebruik van een rode wikkeldoek voor de overledene af vanwege de associatie met luxe en wereldse pracht en praal. Hij wilde iets bescheidener gebruiken, daarom gebruikte hij in plaats daarvan een groene doek.
Er bestaat een verschil van mening over de vraag of de Profeet (ﷺ) werkelijk rood droeg, of dat dit een oranje kleur was. De Arabieren gebruikten namelijk de term 'rood' ook om naar oranje te refereren. Sommige geleerden zeiden dat hij een geelachtig oranje kleur droeg die werd verkregen door saffloer, terwijl anderen zeiden dat hij werkelijk rood droeg.
Wij zijn van mening dat het waarschijnlijker is dat hij geelachtig oranje droeg in plaats van bloedrood. Dit komt doordat ʿAbdullāh ibn ʿUmar en andere vooraanstaande Ṣaḥābah geelachtig oranje droegen en geen bloedrood droegen.
Ibn Abī Shaybah heeft ook in zijn boek overgeleverd dat de Profeet (ﷺ) rood droeg, en hij plaatste deze overlevering onder het hoofdstuk over al-muʿaṣfar (oranje).
Er was ook een verschil van mening over de vraag of de Profeet (ﷺ) dit in een effen kleur droeg of met strepen. De meest correcte mening is naar onze mening dat hij een gestreept kledingstuk droeg, omdat zijn favoriete kledingstuk de Ḥibrah was, een gestreept Jemenitisch kledingstuk.
Er is overgeleverd dat hij rood droeg tijdens ʿĪd en op vrijdag, gelegenheden waarop hij waarschijnlijk zijn meest geliefde kleding droeg.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ كَانَ أَحَبَّ الثِّيَابِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْحِبَرَةُ .
Imām Muslim vermeldde:
Muḥammad ibn al-Muthannā heeft overgeleverd dat Muʿādh ibn Hishām overleverde van zijn vader, van Qatādah, van Anas, die zei: "Het meest geliefde kledingstuk van de Boodschapper van Allah (vrede en zegeningen zij met hem) was de Ḥibrah."
[Ṣaḥīḥ Muslim 2079b]
( 1 ) حدثنا أبو بكر قال حدثنا شريك عن أبي إسحاق عن البراء قال : ما رأيت أجمل من رسول الله صلى الله عليه وسلم مترجلا في حلة حمراء [ ص: 15 ]
Ibn Abī Shaybah vermeldde:
Sharīk heeft ons overgeleverd van Abū Isḥāq, van al-Barāʾ, die zei: "Ik heb niemand mooier gezien dan de Boodschapper van Allah (ﷺ) in een rode Ḥullah."
[Muṣannaf Ibn Abī Shaybah - Deel 6 - Pagina 15]
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ، عَنْ عَوْنِ بْنِ أَبِي جُحَيْفَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ رَأَيْتُ بِلاَلاً يُؤَذِّنُ وَيَدُورُ وَيُتْبِعُ فَاهُ هَا هُنَا وَهَا هُنَا وَإِصْبَعَاهُ فِي أُذُنَيْهِ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي قُبَّةٍ لَهُ حَمْرَاءَ أُرَاهُ قَالَ مِنْ أَدَمٍ فَخَرَجَ بِلاَلٌ بَيْنَ يَدَيْهِ بِالْعَنَزَةِ فَرَكَزَهَا بِالْبَطْحَاءِ فَصَلَّى إِلَيْهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَمُرُّ بَيْنَ يَدَيْهِ الْكَلْبُ وَالْحِمَارُ وَعَلَيْهِ حُلَّةٌ حَمْرَاءُ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى بَرِيقِ سَاقَيْهِ . قَالَ سُفْيَانُ نُرَاهُ حِبَرَةً . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي جُحَيْفَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَعَلَيْهِ الْعَمَلُ عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ يَسْتَحِبُّونَ أَنْ يُدْخِلَ الْمُؤَذِّنُ إِصْبَعَيْهِ فِي أُذُنَيْهِ فِي الأَذَانِ . وَقَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ وَفِي الإِقَامَةِ أَيْضًا يُدْخِلُ إِصْبَعَيْهِ فِي أُذُنَيْهِ . وَهُوَ قَوْلُ الأَوْزَاعِيِّ . وَأَبُو جُحَيْفَةَ اسْمُهُ وَهْبُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ السُّوَائِيُّ .
Imām al-Tirmidhī vermeldde:
Maḥmūd ibn Ghaylān heeft ons overgeleverd; ʿAbd al-Razzāq heeft ons overgeleverd; Sufyān al-Thawrī heeft ons bericht van ʿAwn ibn Abī Juḥayfah, van zijn vader, die zei:
"Ik zag Bilāl de adhān oproepen terwijl hij zijn twee vingers in zijn oren had. De Boodschapper van Allah (ﷺ) bevond zich in een rode tent van hem; ik denk dat hij zei dat deze van leer was gemaakt. Vervolgens kwam Bilāl voor hem naar buiten met een speer, die hij in de grond plaatste. De Boodschapper van Allah (ﷺ) bad ernaartoe, terwijl een hond en een ezel voor hem langs liepen.
Hij droeg een rode Ḥullah, en ik kon de glans van zijn schenen zien." Sufyān (al-Thawrī) zei: "Wij denken dat het een gestreept Jemenitisch kledingstuk (Ḥibrah) was."
[Sunan al-Tirmidhī 197]
أخبرنا موسى بن إسماعيل وسعيد بن سليمان قال: حدثنا حفص بن غياث عن حجاج عن أبي جعفر عن جابر بن عبد الله قال: كان رسول الله -صلى الله عليه وسلم- يلبس بردة الأحمر في العيدين والجمعة.
[طبقات الكبرى – المجلد ١ – الصفحة ٣٤٨]
Ibn Saʿd vermeldde:
Mūsā ibn Ismāʿīl en Saʿīd ibn Sulaymān hebben overgeleverd dat Ḥafṣ ibn Ghiyāth overleverde van Ḥajjāj, van Abū Jaʿfar, van Jābir ibn ʿAbdullāh, die zei dat de Boodschapper van Allah (ﷺ) een rode mantel droeg tijdens de twee ʿĪds en op vrijdagen.
[Ṭabaqāt al-Kubrā - Deel 1 - Pagina 348]
Er bestaan verschillende soorten overleveringen met betrekking tot de kleur rood. Historisch gezien verwezen Arabieren, wanneer zij over rood spraken, naar een breed scala aan tinten. De term "rood" werd gebruikt voor roodachtig roze, oranje of het echte rood. Daarom kunnen overleveringen waarin de kleur rood wordt genoemd, verwijzen naar roze, oranje of echt rood.
Om deze reden kunnen overleveringen waarin rood wordt genoemd niet automatisch worden begrepen als verwijzend naar zuiver rood, tenzij er bewijs is dat dit specifiek aangeeft.
De meeste overleveringen waarin de kleur rood wordt genoemd, verwijzen in werkelijkheid naar een levendig oranje dat werd geproduceerd door saffloer-verf. Traditioneel droegen Arabieren deze oranje kleur om een hoge status aan te duiden. Dit kan de reden zijn geweest waarom het aanvankelijk werd verboden, omdat het door de ongelovigen van Quraysh uit arrogantie werd gedragen.
Tijdens de tijd van de Profeet (ﷺ) werd zuiver rood gedragen door de Romeinen en Perzen. De Arabieren droegen gewoonlijk geen echt rood. In plaats daarvan droegen zij levendig oranje, geproduceerd door saffloer-verf, of een gedempte oranje kleur die werd gemaakt met klei.
Echte rode verf werd geproduceerd uit meekrapwortel of kermes-insecten en werd geïmporteerd uit Perzië en Rome. De Abbasiden introduceerden deze kleur later op grotere schaal door import uit Perzië, India en China, waarna deze gebruikelijk werd onder de mensen.
Er zijn overleveringen die spreken over de kleur rood en deze beschrijven als de kleur van Shayṭān. Deze overleveringen zijn door de meerderheid van de geleerden als zwak verklaard.
Zelfs als deze overleveringen authentiek zouden zijn, zouden ze waarschijnlijk verwijzen naar de levendige oranje kleur die wordt geassocieerd met vuur. Dit komt doordat de meeste overleveringen over "rood" betrekking hebben op saffloer-verf (al-muʿaṣfar), die een levendige oranje kleur produceert.
° [٢١٠٣٠] قال مَعْمَر: وَأَخْبَرَنِي يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِير أَنَّ النَّبِيَّ - صلى الله عليه وسلم - أَحَدَّ إِلَيْهِ النَّظَرَ حِينَ رَآهُمَا عَلَيْهِ، وَقَالَ: "إِنَّ الْحُمْرَةَ مِنْ زِينَةِ الشَّيْطَانِ، وإنَّ الشَّيْطَانَ يُحِبُّ الْحُمْرَةَ".
[مصنف عبد الرزاق - الجزء ١٠ - الصفحة ١٤٩]
ʿAbd al-Razzāq vermeldde:
Maʿmar heeft overgeleverd dat Yaḥyā ibn Abī Kathīr hem vertelde dat de Profeet (ﷺ) streng keek naar een persoon toen hij hem (rode kleding) zag dragen en zei dat roodheid behoort tot de versieringen van Shayṭān, en dat Shayṭān van roodheid houdt.
[Muṣannaf ʿAbd al-Razzāq - Deel 10 - Pagina 149]
Deze overlevering heeft een onderbroken keten van overlevering. Yaḥyā ibn Abī Kathīr was een Tābiʿī en werd geboren na het overlijden van de Profeet (ﷺ). Daarom overlevert hij van een andere persoon die niet genoemd wordt in deze keten van overlevering.
° [٢١٠٣٤] أخبرنا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ رَجُلٍ مِنَ الْأَشْعَرِيِّينَ، عَنْ رَجُلٍ مِنْ أَهْلِ الشَّامِ يَرْفَعُهُ إِلَى النَّبِيِّ - صلى الله عليه وسلم - قَالَ: "لَا يَبِيتَنَّ الرَّجُلُ وَحْدَهُ فِي الْبَيْتِ وَعَلَيهِ مَجَاسِدُ (٣)، فَإِنَّ إِبْلِيسَ أَسْرَعُ شَيْءٍ إِلَى الْحُمْرَةِ، وَإِنَّهُمْ يُحِبُّونَ الْحُمْرَةَ".
[مصنف عبد الرزاق - الجزء ١٠ - الصفحة ١٥٠]
ʿAbd al-Razzāq vermeldde:
Van Maʿmar, van een man van de Ashʿarī-stam, van een man uit de mensen van al-Shām, die het toeschreef aan de Profeet (ﷺ), dat hij zei: "Een man dient niet alleen de nacht door te brengen in het huis terwijl hij rode kleding draagt, want Iblīs wordt het snelst aangetrokken tot roodheid, en zij (de duivels) houden van roodheid."
[Muṣannaf ʿAbd al-Razzāq - Deel 10 - Pagina 150]
Deze overlevering bevat twee onbekende personen, waardoor de overlevering zwak is.
• [٢١٠٤٠] أخبرنا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ رَجُلٍ، عَنِ الْحَسَنِ، أَنَّ النَّبِيَّ - صلى الله عليه وسلم - قالَ: "الْحُمْرَةُ مِنْ زِينَةِ الشَّيْطَانِ، وَإِنَّ الشَّيْطَانَ يُحِبُّ الْحُمْرَةَ".
[مصنف عبد الرزاق - الجزء ١٠ - الصفحة ١٥٠]
ʿAbd al-Razzāq vermeldde:
Van Maʿmar, van een man, van al-Ḥasan al-Baṣrī, dat de Profeet (ﷺ) zei: "Roodheid behoort tot de versieringen van Shayṭān, en Shayṭān houdt van roodheid."
[Muṣannaf ʿAbd al-Razzāq - Deel 10 - Pagina 151]
Deze overlevering bevat een onbekende persoon, waardoor de overlevering zwak is.
الْحمرَة من زِينَة الشَّيْطَان:
قَالَ أَبُو مُحَمَّدٍ: حَدَّثَنِي زِيَادُ بْنُ يَحْيَى، قَالَ: حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ الْحَسَنِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "الْحُمْرَةُ مِنْ زِينَةِ الشَّيْطَانِ، وَالشَّيْطَانُ يُحِبُّ الْحُمْرَةَ"١.
وَلِهَذَا "كَرِهَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمُعَصْفَرَ لِلرِّجَالِ" ٢.
[كتاب تأويل مختلف الحديث - ابن قتيبة - الصفحة ٤٦١]
Ibn Qutaybah vermeldde:
[Hoofdstuk: Rood is de versiering van Shayṭān]
Ziyad ibn Yahya heeft mij overgeleverd, hij zei: Bishr ibn al-Mufaddal heeft ons overgeleverd, van Yunus, van al-Hasan, die zei: De Boodschapper van Allah (ﷺ) zei:
"Roodheid behoort tot de versiering van Satan, en Satan houdt van roodheid."
En dit houdt verband met:
"De Profeet (ﷺ) keurde al-muʿaṣfar voor mannen af."
[Kitab Taʾwīl Mukhtalif al-Ḥadīth - Ibn Qutaybah - pagina 461]
Sommige geleerden zijn van mening dat deze overlevering niet wordt geaccepteerd, omdat de keten van overleveraars niet volledig verbonden is met de Profeet (ﷺ), terwijl anderen deze wel accepteren.
De overlevering lijkt erop te wijzen dat met deze kleur oranje werd bedoeld en niet het zuivere rood. Ibn Qutaybah vermeldde dat Ibrāhīm al-Nakhaʿee gewoonlijk al-muʿaṣfar (oranje gekleurde kleding) droeg, hoewel het werd beschreven als de versiering van Shayṭān.
قَالَ إِبْرَاهِيمُ: إِنِّي لِأَلْبَسُ الْمُعَصْفَرَ، وَأَنَا أَعْلَمُ أَنَّهُ زِينَةُ الشَّيْطَانِ.
وَأَتَخَتَّمُ الْحَدِيدَ، وَأَنَا أَعْلَمُ أَنَّهُ حِلْيَةُ أَهْلِ النَّارِ.
وَجَعَلَ الْحَدِيدَ حِلْيَةَ أَهْلِ النَّارِ، وَأَهْلُ النَّارِ لَا يَتَحَلَّوْنَ بِالْحُلِيِّ.
وَإِنَّمَا أَرَادَ أَنَّ لَهُمْ مَكَانَ الْحِلْيَةِ السَّلَاسِلَ وَالْأَغْلَالَ وَالْقُيُودَ، فَالْحَدِيدُ حِلْيَتُهُمْ.
[كتاب تأويل مختلف الحديث - ابن قتيبة - الصفحة ٤٦١]
Ibn Qutaybah vermeldde:
Ibrāhīm zei:
"Ik draag al-muʿaṣfar (oranje gekleurde kleding), terwijl ik weet dat het de versiering van Satan is. En ik draag ijzeren ringen, terwijl ik weet dat zij de versiering van de bewoners van het Vuur zijn."
Allah heeft ijzer gemaakt tot de versiering van de bewoners van het Vuur, terwijl de bewoners van de Hel zichzelf niet met sieraden versieren. Wat hiermee echter wordt bedoeld, is dat hun versiering bestaat uit kettingen, boeien en ketenen; daarom is ijzer hun versiering.
[Kitab Taʾwīl Mukhtalif al-Ḥadīth - Ibn Qutaybah - pagina 461]
Ibrāhīm al-Nakhaʿee geeft hier aan dat zelfs als de kleur oranje wordt toegeschreven aan Shayṭān, dit niet betekent dat het dragen ervan als afkeurenswaardig wordt beschouwd.
Wat hiermee wordt bedoeld, is niet dat Shayṭān het draagt als versiering in de zin van verfraaiing, maar eerder een vergelijking die lijkt op het idee dat Shayṭān wordt geassocieerd met vuur en van vuur houdt.
IJzer wordt eveneens toegeschreven aan de bewoners van de Hel, maar het dragen van ijzer wordt daarom niet als afkeurenswaardig beschouwd.
Ibn Qutaybah vermeldde deze uitspraak van Ibrāhīm al-Nakhaʿee zonder een overleveringsketen te geven in Taʾwīl Mukhtalif al-Ḥadīth, Gharīb al-Ḥadīth en al-Ashriba wa Dhikr al-Ikhtilāf al-Nās fīhā. Omdat hij deze uitspraak met zekerheid herhaalde, is het mogelijk dat de uitspraak authentiek aan Ibrāhīm al-Nakhaʿee wordt toegeschreven.
Het was bekend dat Ibrāhīm al-Nakhaʿee een ijzeren ring en al-muʿaṣfar (oranje gekleurde kleding) droeg. De term al-muʿaṣfar is een Arabische uitdrukking die betekent: “datgene wat met saffloer is geverfd.”
Er zijn overleveringen die lijken aan te geven dat de Profeet (ﷺ) het dragen van rode kleding verbood. De geleerden verschilden echter van mening over de vraag of hiermee al-muʿaṣfar (feloranje kleding) werd bedoeld, of dat er werkelijk zuiver rood werd bedoeld.
Wat betreft saffloer-verf wordt vaak ten onrechte aangenomen dat deze een bloedrode kleur voortbrengt, maar dat is niet het geval. Saffloer wordt gebruikt om lichtgele, oranje en in bepaalde gevallen roze kleuren te verven. Het kan geen zuiver rood produceren. Verwijzingen naar saffloer-verf in de overleveringen verwijzen daarom naar feloranje kleding.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْوَلِيدِ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ حَفْصٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حُنَيْنٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ نُهِيتُ عَنِ الثَّوْبِ الأَحْمَرِ، وَخَاتَمِ الذَّهَبِ، وَأَنْ أَقْرَأَ وَأَنَا رَاكِعٌ، .
Al-Nasāʾī vermeldde:
Muhammad ibn al-Walīd heeft ons bericht, hij zei: Muhammad heeft ons overgeleverd, hij zei: Shuʿbah heeft ons overgeleverd, van Abū Bakr ibn Ḥafṣ, van ʿAbdullāh ibn Ḥunayn, van Ibn ʿAbbās, die zei:
"Mij werd verboden rode kleding te dragen, een gouden ring te dragen en de Qurʾān te reciteren terwijl ik in rukūʿ (buiging) ben."
[Sunan al-Nasāʾī 5266]
Sommige geleerden zeiden dat hiermee oranje wordt bedoeld en niet het echte rood, terwijl anderen zeiden dat het om zuiver rood gaat.
Ibn ʿAbbās, ʿAlī en ʿAmr ibn al-ʿĀṣ hebben overgeleverd dat zij verboden werden om kleding te dragen die met saffloer was geverfd.
Daarom verwijst de term "rood" in deze overlevering waarschijnlijk naar het levendige oranje dat wordt verkregen door saffloer-verf, en niet naar zuiver rood.
Bewijs voor deze interpretatie wordt gevonden in de overleveringen van ʿAlī en ʿAmr ibn al-ʿĀṣ, waarin uitdrukkelijk wordt vermeld dat het verbod betrekking had op kleding die met saffloer was geverfd.
أَخْبَرَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، قَالَ أَخْبَرَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حُنَيْنٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ عَلِيٍّ، قَالَ نَهَانِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنْ خَاتَمِ الذَّهَبِ وَأَنْ أَقْرَأَ الْقُرْآنَ وَأَنَا رَاكِعٌ وَعَنِ الْقَسِّيِّ وَعَنِ الْمُعَصْفَرِ .
Al-Nasāʾī vermeldde:
Yaʿqūb ibn Ibrāhīm heeft ons bericht, hij zei: Yaḥyā heeft ons overgeleverd, van Ibn ʿAjlān, die zei: Ibrāhīm ibn ʿAbdullāh ibn Ḥunayn heeft mij bericht, van zijn vader, van Ibn ʿAbbās, van ʿAlī, die zei:
"De Profeet (ﷺ) verbood mij het dragen van een gouden ring, het reciteren van de Qurʾān terwijl ik in rukūʿ (buiging) ben, al-qassī (een soort zijden kledingstuk) en kleding die met saffloer is geverfd (al-muʿaṣfar)."
[Sunan al-Nasāʾī 5267]
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ يَحْيَى، حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْحَارِثِ، أَنَّ ابْنَ مَعْدَانَ، أَخْبَرَهُ أَنَّ جُبَيْرَ بْنَ نُفَيْرٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ أَخْبَرَهُ قَالَ رَأَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَىَّ ثَوْبَيْنِ مُعَصْفَرَيْنِ فَقَالَ " إِنَّ هَذِهِ مِنْ ثِيَابِ الْكُفَّارِ فَلاَ تَلْبَسْهَا " .
ʿAbdullāh ibn ʿAmr ibn al-ʿĀṣ heeft overgeleverd:
De Boodschapper van Allah (ﷺ) zag mij twee kledingstukken dragen die met saffloer waren geverfd, waarop hij zei:
"Dit behoort tot de kleding van de ongelovigen, draag het daarom niet."
[Ṣaḥīḥ Muslim 2077a]
حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ رُشَيْدٍ، حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ أَيُّوبَ الْمَوْصِلِيُّ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ نَافِعٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ الأَحْوَلِ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، قَالَ رَأَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَىَّ ثَوْبَيْنِ مُعَصْفَرَيْنِ فَقَالَ " أَأُمُّكَ أَمَرَتْكَ بِهَذَا " . قُلْتُ أَغْسِلُهُمَا . قَالَ " بَلْ أَحْرِقْهُمَا " .
ʿAbdullāh ibn ʿAmr ibn al-ʿĀṣ heeft overgeleverd:
De Profeet (ﷺ) zag mij twee kledingstukken dragen die met saffloer waren geverfd, waarop hij zei:
"Heeft jouw moeder je hiertoe opgedragen?"
Ik zei: "Ik zal ze wassen (om de kleur te verwijderen)."
Hij zei: "Nee, verbrand ze."
[Ṣaḥīḥ Muslim 2077c]
Al deze overleveringen hebben betrekking op kledingstukken die met saffloer zijn geverfd, welke een levendige oranje kleur hebben.
Saffloer produceert geen echte rode kleur. De verf ervan werd gebruikt om kleding te kleuren in levendig oranje, lichtgeel of in bepaalde gevallen roze, zoals dit traditioneel wordt toegepast in Japan bij kimono's en make-up.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، أَخْبَرَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنِ الْوَلِيدِ، - يَعْنِي ابْنَ كَثِيرٍ - عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ، عَنْ رَجُلٍ، مِنْ بَنِي حَارِثَةَ عَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ، قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ فَرَأَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى رَوَاحِلِنَا وَعَلَى إِبِلِنَا أَكْسِيَةً فِيهَا خُيُوطُ عِهْنٍ حُمْرٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَلاَ أَرَى هَذِهِ الْحُمْرَةَ قَدْ عَلَتْكُمْ " . فَقُمْنَا سِرَاعًا لِقَوْلِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى نَفَرَ بَعْضُ إِبِلِنَا فَأَخَذْنَا الأَكْسِيَةَ فَنَزَعْنَاهَا عَنْهَا .
Abū Dāwūd vermeldde:
Muhammad ibn al-ʿAlāʾ heeft ons overgeleverd, van Abū Usāmah, van al-Walīd — hiermee wordt Ibn Kathīr bedoeld — van Muhammad ibn ʿAmr ibn ʿAṭāʾ, van een man van Banū Ḥārithah, van Rāfiʿ ibn Khadīj, die zei:
"Wij vertrokken met de Boodschapper van Allah (ﷺ) op een reis. De Boodschapper van Allah (ﷺ) zag op onze zadels en op onze kamelen bedekkingen waarin rode wollen draden zaten. Hij (ﷺ) zei:
'Zie ik niet dat deze roodheid jullie heeft overheerst?'
Wij stonden snel op vanwege de uitspraak van de Boodschapper van Allah (ﷺ), totdat sommige van onze kamelen op de vlucht raakten. Vervolgens namen wij de bedekkingen en verwijderden deze van hen."
[Sunan Abī Dāwūd 4070]
Deze overlevering bevat een onbekende overleveraar, waardoor er niet met zekerheid op kan worden gesteund. Het is echter vastgesteld dat de Profeet (ﷺ) waarschuwde tegen rode mitharah, en mogelijk wordt dit bedoeld in deze overlevering.
Het is mogelijk dat de roodheid van de zadeldekens kwam doordat zij van zijde waren gemaakt, of simpelweg omdat zij rood van kleur waren.
Er bestond verschil van mening over het gebruik van rode voorwerpen, zoals zadeldekens.
وحديثُ رَافِعٍ يَرْوِيه عنهُ رَجُلٌ مَجْهُولٌ
[المغني – الجزء ٢ – الصفحة ٣٠٢]
Ibn Qudāmah zei: "De overgeleverde ḥadīth van Rāfiʿ is van hem overgeleverd door een onbekende man (waardoor deze niet authentiek is)."
[Al-Mughnī - Deel 2 - pagina 302]
باب مَا جَاءَ فِي كَرَاهِيَةِ لُبْسِ الْمُعَصْفَرِ لِلرَّجُلِ وَالْقَسِّيِّ
حَدَّثَنَا عَبَّاسُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْبَغْدَادِيُّ، حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، أَخْبَرَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ أَبِي يَحْيَى، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، قَالَ مَرَّ رَجُلٌ وَعَلَيْهِ ثَوْبَانِ أَحْمَرَانِ فَسَلَّمَ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَلَمْ يَرُدَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَيْهِ السَّلاَمَ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ . وَمَعْنَى هَذَا الْحَدِيثِ عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنَّهُمْ كَرِهُوا لُبْسَ الْمُعَصْفَرِ وَرَأَوْا أَنَّ مَا صُبِغَ بِالْحُمْرَةِ بِالْمَدَرِ أَوْ غَيْرِ ذَلِكَ فَلاَ بَأْسَ بِهِ إِذَا لَمْ يَكُنْ مُعَصْفَرًا .
ʿAbdullāh ibn ʿAmr ibn al-ʿĀṣ heeft overgeleverd:
"Een man liep voorbij terwijl hij twee rode kledingstukken droeg. Hij gaf de Profeet (ﷺ) de salām, maar de Profeet (ﷺ) beantwoordde zijn salām niet."
Imām al-Tirmidhī zei hierover:
"Deze ḥadīth is ḥasan gharīb. De uitleg van deze ḥadīth volgens de mensen van kennis is dat zij het dragen van kleding die met saffloer is geverfd afkeurden. Hun mening was dat er niets mis mee is wat met roodachtige klei of iets anders is geverfd, zolang het geen saffloer-verf is."
[Sunan al-Tirmidhī 2807]
Sommige geleerden gebruikten deze overlevering als bewijs dat rood makrūh (afkeurenswaardig) of verboden is. Imām al-Tirmidhī begreep deze overlevering echter als betrekking hebbend op saffloer-verf (feloranje), en niet op bloedrood.
فإنَّ تَرْكَ النَّبِيِّ -صلى اللَّه عليه وسلم- لرَدِّ السَّلَامِ عليه يَحْتَمِلُ أن يكونَ لمَعْنًى غيرِ الحُمْرَةِ، ويَحْتَمِلُ أنَّها كانَتْ مُعَصْفَرَةً، وهو مَكْرُوهٌ، وحديثُ رَافِعٍ يَرْوِيه عنهُ رَجُلٌ مَجْهُولٌ، ولأن الحُمْرَةَ لَوْنٌ، فهى كسائرِ الألْوَانِ.
[المغني – الجزء ٢ – الصفحة ٣٠٢]
Ibn Qudāmah zei:
"Het feit dat de Profeet (ﷺ) de groet niet beantwoordde aan de man die kleding droeg die met saffloer was geverfd, kan een andere reden hebben gehad dan de roodheid zelf. Het kan ook zijn dat de kleding met saffloer was geverfd (feloranje), en deze is makrūh."
"... Rood is slechts een kleur zoals alle andere kleuren (er is niets mis mee)."
[Al-Mughnī - Deel 2 - pagina 302]
Er zijn meerdere overleveringen over het onderwerp van rode zadeldekens, ook wel bekend als mitharah.
Sommige geleerden zeggen dat rode mitharah gemaakt van katoen of wol toegestaan is, en dat de overleveringen alleen betrekking hadden op rode mitharah gemaakt van zijde, zoals destijds gebruikelijk was bij de Perzen.
Anderen zeiden dat hetgeen bedoeld werd de rode kleur van deze zadeldekens zelf was.
Er bestaat verschil van mening over het gebruik van rode kussens, doeken en soortgelijke voorwerpen. Er is overgeleverd van Ibn ʿUmar en Imām Mālik dat zij niets verkeerds zagen in rode zadeldekens die niet van zijde waren gemaakt.
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، وَمُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالاَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ هُبَيْرَةَ، عَنْ عَلِيٍّ، - رضى الله عنه - قَالَ نَهَانِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ خَاتَمِ الذَّهَبِ وَعَنْ لُبْسِ الْقَسِّيِّ وَالْمِيثَرَةِ الْحَمْرَاءِ .
Abū Dāwūd vermeldde:
Ḥafṣ ibn ʿUmar en Muslim ibn Ibrāhīm hebben ons overgeleverd, van Shuʿbah, van Abū Isḥāq, van Hubayrah, van ʿAlī — moge Allah tevreden met hem zijn — die zei:
"De Boodschapper van Allah (ﷺ) verbood mij het dragen van een gouden ring, al-qassī en de rode mitharah (zadeldeken)."
[Sunan Abī Dāwūd 4051]
وَأَمَّا الْمَيَاثِرُ فَشَىْءٌ كَانَتْ تَجْعَلُهُ النِّسَاءُ لِبُعُولَتِهِنَّ عَلَى الرَّحْلِ كَالْقَطَائِفِ الأُرْجُوَانِ .
Imām Muslim vermeldde:
ʿAlī zei:
"Wat betreft al-mayāthir (het meervoud van mitharah), dit was iets wat vrouwen voor hun echtgenoten op het zadel plaatsten, zoals de urjuwān (dieprode) zadeldekens."
[Ṣaḥīḥ Muslim 2078d]
قال ابن هانئ: وسئل عن: المياثر؟
قال: السروج الأرجوان.
[مسائل ابن هانئ ١٨٢٤]
Imam Ahmad zei: "Al-Mayāthir zijn zadels van urjuwan (intens rood)."
[Masā'il Ibn Hāni 1824]
Wij sluiten af met de vaststelling dat de kleur rood toegestaan is voor mannen, zonder dat hierin enige afkeurenswaardigheid zit. Mannen mogen effen rood of rood met patronen dragen zonder enig probleem.
Wie de veiligere benadering wil volgen, kan ervoor kiezen om effen rood te vermijden en kleding met patronen te dragen.
Er bestaat een duidelijk meningsverschil over dit onderwerp. Wij hebben verschillende overleveringen en de uiteenlopende standpunten van de geleerden weergegeven.
Zit je met vragen waar je graag een antwoord op wilt krijgen? Stel jouw algemene of specifieke vraag over de Islam. We staan voor je klaar en geven je binnen 48 uur antwoord.
Vraag stellen
